Τρεχάτε ποδαράκια μου...για να θυμάμαι αργότερα!



Πηγή

Neurology


Οι νεαροί ενήλικες που τρέχουν ή συμμετέχουν σε άλλες δραστηριότητες φυσικής κατάστασης για την καρδιά, είναι δυνατόν να διατηρήσουν τις ικανότητες μνήμης και σκέψης τους στη μέση ηλικία, σύμφωνα με έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στις 2 Απρίλη 2014 στην ηλεκτρονική έκδοση του Neurology, του ιατρικού περιοδικού της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, όρισε ως μέση ηλικία τις ηλικίες 43 έως 55 ετών.

“Πολλές μελέτες δείχνουν τα οφέλη της καλής υγείας της καρδιάς για τον εγκέφαλο”, δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης David R. Jacobs Jr, Ph. D., από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Μινεσότα και συμπλήρωσε: “Πρόκειται για μία ακόμη σημαντική μελέτη που υπενθυμίζει στους νέους ενήλικες τα οφέλη από τις αερόβιες αθλητικές δραστηριότητες, όπως το τρέξιμο, η κολύμβηση, η ποδηλασία ή η αεροβική γυμναστική, στην υγεία του εγκεφάλου”.

Η καρδιοαναπνευστική υγεία είναι ένα μέτρο του πόσο καλά το σώμα μας μεταφέρει οξυγόνο στους μύες μας και κατά πόσο οι μύες μας είναι σε θέση να απορροφήσουν το οξυγόνο κατά τη διάρκεια της άσκησης. Σύμφωνα με τη μελέτη, 2.747 υγιή άτομα, με μέσο όρο ηλικίας τα 25 έτη, υποβλήθηκαν σε τεστ σε διάδρομο γυμναστικής, το πρώτο έτος της μελέτης και ξανά μετά από 20 χρόνια. Τα γνωστικά τεστ που έγιναν 25 χρόνια μετά την έναρξη της μελέτης, μέτρησαν τη λεκτική μνήμη, την ψυχοκινητική ταχύτητα (δηλαδή τη σχέση μεταξύ δεξιοτήτων σκέψης και φυσικής κίνησης) και την εκτελεστική λειτουργία.

Στο τεστ του διαδρόμου, το οποίο ήταν παρόμοιο με ένα καρδιαγγειακό τεστ αντοχής, οι συμμετέχοντες περπάτησαν ή έτρεξαν ενώ η ταχύτητα και η κλίση αυξάνονταν, έως ότου δεν μπορούσαν να συνεχίσουν άλλο ή εμφάνισαν συμπτώματα όπως δύσπνοια. Στο πρώτο τεστ, οι συμμετέχοντες άντεξαν κατά μέσο όρο 10 λεπτά στο διάδρομο. Είκοσι χρόνια αργότερα, ο αριθμός αυτός μειώθηκε κατά μέσο όρο 2,9 λεπτά. Για κάθε επιπλέον λεπτό που ολοκλήρωσαν τα άτομα στο διάδρομο στο πρώτο τεστ, θυμήθηκαν σωστά 0,12 περισσότερες λέξεις στο τεστ μνήμης των 15 λέξεων και αντικατέστησαν σωστά 0,92 περισσότερους αριθμούς με σύμβολα χωρίς νόημα, στη δοκιμασία ψυχοκινητικής ταχύτητας, 25 χρόνια μετά, ακόμη και μετά την προσαρμογή για άλλους παράγοντες όπως το κάπνισμα, ο διαβήτης και η υψηλή χοληστερόλη.

Τα άτομα που είχαν μικρότερες μειώσεις στον χρόνο ολοκλήρωσης του τεστ στο διάδρομο 20 χρόνια αργότερα, ήταν πιο πιθανό να έχουν καλύτερες επιδόσεις στο τεστ εκτελεστικής λειτουργίας από εκείνους που είχαν μεγαλύτερες μειώσεις. Συγκεκριμένα, μπορούσαν καλύτερα να δηλώσουν σωστά το χρώμα του μελανιού (για παράδειγμα, για τη λέξη “κίτρινο” γραμμένη με πράσινο μελάνι, η σωστή απάντηση ήταν “πράσινο”).

“Αυτές οι αλλαγές ήταν σημαντικές και ενώ μπορεί να είναι μέτριες, ήταν μεγαλύτερες από την επίδραση ενός έτους γήρανσης”, δήλωσε ο Jacobs και συνέχισε: “Άλλες μελέτες σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας έχουν δείξει ότι αυτά τα τεστ είναι από τους ισχυρότερους δείκτες πρόβλεψης της εμφάνισης άνοιας στο μέλλον. Μια μελέτη έδειξε ότι κάθε επιπλέον λέξη που ανακλήθηκε στο τεστ μνήμης συσχετίστηκε με 18 % μείωση του κινδύνου εκδήλωσης άνοιας μετά από 10 χρόνια”.

“Αυτά τα ευρήματα είναι πιθανό να μας βοηθήσουν να εντοπίσουμε νωρίτερα και, κατά συνέπεια, να προλάβουμε ή να θεραπεύσουμε αυτούς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν άνοια”, ανέφερε ο Jacobs.

Τι, ακόμα κάθεστε; Έλα, τρέχουμε τώρα! Τρέχουμε!