Είναι λογικό να πιστεύουμε ότι οι αστρονόμοι γνωρίζουν τη γειτονιά μας, δηλαδή το ηλιακό μας σύστημα, πιο καλά από οποιαδήποτε άλλη γωνιά στο σύμπαν. Πράγματι, γνωρίζουν για το ηλιακό μας σύστημα πάρα πολλά πράγματα, αλλά σίγουρα δεν τα ξέρουν όλα...
Μάλιστα, είναι πιθανόν να κρύβεται άλλος ένας πλανήτης πέρα από τον Ποσειδώνα ή ακόμα, να υπάρχει ένας αμυδρός, μακρινός αστέρας που να συντροφεύει τον Ήλιο μας. Εκτός από τους πραγματικούς, γνωστούς μας πλανήτες που υπάρχουν στο ηλιακό μας σύστημα, υπάρχουν υποθέσεις και για άλλους, οι οποίοι μπορεί να κρύβονται σε παράξενα μέρη, χωρίς εμείς να τους έχουμε εντοπίσει ακόμα! Φυσικά οι πλανήτες που φαίνονται με γυμνό μάτι, δηλαδή ο Ερμής, η Αφροδίτη, ο Άρης, ο Δίας και ο Κρόνος ήταν γνωστοί από την αρχαιότητα. Πήραν ονόματα θεών και προκαλούσαν δέος γιατί έμοιαζαν να έχουν δική τους θέληση και να κινούνται όπως ήθελαν ανάμεσα στα αστέρια. Ο πρώτος όμως πλανήτης που ανακαλύφθηκε με τη βοήθεια του τηλεσκόπιου ήταν ο Ουρανός που παρατηρήθηκε από τον William Herschel το 1781. Και επειδή έπειτα από υπολογισμούς που έγιναν για την τροχιά του Ουρανού, έγινε ξεκάθαρο ότι του ασκούνταν έλξη από κάποια άλλη μάζα, οι Johann Galle και Heinrich D’ Arrest ανακάλυψαν τον Ποσειδώνα το 1846.
Πώς μπορεί το νετρίνο, το λεγόμενο σωματίδιο - φάντασμα, να συμβάλλει αποφασιστικά στην καλύτερη κατανόηση του κόσμου μας και γιατί γίνονται τόσα πειράματα παγκοσμίως για αυτό; Τί είναι η Αστροσωματιδιακή Φυσική;
Όταν περπατάμε αμέριμνοι, πηγαίνοντας βόλτα ή όταν τρέχουμε να φτάσουμε στη δουλειά, πολύ λίγο υποπτευόμαστε πως το σώμα μας διαπερνούν εκείνη τη στιγμή και κάθε στιγμή, τρισεκατομμύρια μικροσκοπικά σωματίδια που ονομάζονται νετρίνα. Συγκεκριμένα, κάθε δευτερόλεπτο το σώμα μας διαπερνάν δέκα τρισεκατομμύρια νετρίνα, τα οποία, μέχρι να το σκεφτούμε, μας έχουν ήδη διαπεράσει και έχουν φτάσει στον Βόρειο Πόλο, με ταχύτητα σχεδόν ίση με την ταχύτητα του φωτός, δηλαδή σχεδόν τριακόσιες χιλιάδες χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Τι είπαμε ότι είναι τα νετρίνα;