openscience

Το DSM χρησιμοποιείται για τη διάγνωση ασθενών και την καθοδήγηση της έρευνας, κυρίως στις Η.Π.Α. και ακόμα και μικρές αλλαγές έχουν επιφέρει σημαντικά αποτελέσματα κατά το παρελθόν, όπως αύξηση στις διαγνώσεις παιδιών με αυτισμό, αλλά και απελευθέρωση κατηγορουμένων βάσει ψυχιατρικών διαγνώσεων. Παλαιότερες φήμες έκαναν λόγο για προσθήκη στο DSM και διαταραχών που σχετίζονται με τη διατροφή, την καταναλωτική μανία ή τη χρήση του internet. Αρκετοί ερευνητές πάντως φαίνονται να διαφωνούν τόσο με τη διαδικασία, όσο και με τις προτεινόμενες αλλαγές: ο Fred Volkmar, από το Πανεπιστήμιο Yale, παραιτήθηκε από την επιτροπή για την παιδική και εφηβική ηλικία, θεωρώντας ότι η ενοποίηση των διαταραχών που σχετίζονται με τον αυτισμό θα δυσχέραινε την πρόσβαση στις υποστηρικτικές υπηρεσίες για τα παιδιά που έχουν την ανάγκη τους.

Μια άλλη σημαντική αλλαγή προτείνει την αντικατάσταση του όρου «νοητική υστέρηση» με μια νέα κατηγορία με τίτλο «νοητική αναπηρία», έτσι ώστε να συμπεριλάβει διαγνώσεις που αποσκοπούν στον έγκαιρο εντοπισμό διαταραχών στο αρχικό τους στάδιο. Αν και αυτή η αλλαγή θα διευκόλυνε την έγκαιρη αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών, ίσως οδηγήσει σε σχετικές διαγνώσεις για άτομα που τελικά δε θα εκδηλώσουν ποτέ κάποια προχωρημένη διαταραχή, όπως Αλτσχάιμερ - έτσι, η νέα κατηγορία θα πρέπει να περιλαμβάνει μόνο τους ασθενείς που ζητούν βοήθεια με βάση συμπτώματα που σχετίζονται ακριβώς με αυτές τις διαταραχές. Αντίστοιχη συζήτηση αναμένεται να γίνει και για τα σχέδια για μη διαχωρισμό ανάμεσα στην κατάχρηση και την εξάρτηση από το ποτό: ήδη υπάρχουν φωνές που λένε ότι οι ψυχίατροι δε θα είναι ευχαριστημένοι αν δε μπορούν να διακρίνουν τις δύο αυτές περιπτώσεις στις διαγνώσεις τους, ενώ υπάρχουν στοιχεία που συνηγορούν στο ότι δεν είναι απαραίτητο για κάποιον να περάσει από την κατάχρηση για να φτάσει στην εξάρτηση.