openscience

Γιατροί στον Καναδά αντιμετώπισαν μια σπάνια πάθηση των ματιών χρησιμοποιώντας σαν «φάρμακο» παιχνίδια τύπου first person shooter, καταρρίπτοντας το μύθο που θέλει τα παιχνίδια υπολογιστών να βλάπτουν την όραση. Οι ερευνητές βρήκαν ότι η όραση των ενηλίκων που έπαιζαν τα παιχνίδια για 40 ώρες κάθε μήνα βελτιώθηκε τόσο ώστε να διαβάζουν τουλάχιστον μια ή δύο περισσότερες γραμμές από τον συνηθισμένο πίνακα στο οφθαλμιατρείο.

Τα παιχνίδια που απαιτούν από τον παίκτη να αντιδράσει στο τι γίνεται μπροστά του, να χρησιμοποιήσει την περιφερειακή του όραση και να παρακολουθήσει αντικείμενα που είναι συχνά αχνά και κινούνται σε διάφορες κατευθύνσεις, ενίσχυσαν το οπτικό σύστημα σε ενήλικες με σημαντικά εκ γενετής προβλήματα όρασης, προσφέροντας ενδείξεις για την ικανότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου να εκπαιδευτεί και να ξεπεράσει συγκεκριμένες καταστάσεις. Σύμφωνα με τη Daphne Maurer, ψυχολόγο στο Πανεπιστήμιο McMaster στο Hamilton του Ontario, «όλοι [οι συμμετέχοντες] είχαν σημαντική βελτίωση όσον αφορά στην όρασή τους. Επίσης, κατάφεραν να δουν αντικείμενα με μικρότερη αντίθεση (contrast) και μικρότερες διαφορές σε πρόσωπα και κινούμενα αντικείμενα» - η ανακοίνωση έγινε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο των Επιστημών στο Βανκούβερ.

Η εργασία αυτή συμπληρώνει παλαιότερες έρευνες στις οποίες τα παιχνίδια υπολογιστών χρησιμοποιήθηκαν για να αντιμετωπίσουν άλλα προβλήματα όρασης. Τον Οκτώβριο, ο Somen Ghosh της οφθαλμολογικής κλινικής Micro Surgical στην Καλκούτα της Ινδίας, ανέφερε ότι η χρήση του παιχνιδιού Unreal Tournament βελτίωσε την όραση παικτών ηλικίας 10 – 18 ετών με αμβλυωπία.

Η Maurer εργάστηκε με έξι άτομα ηλικίας 19 – 31 ετών με εκ γενετής καταρράκτη σε κάθε μάτι. Η κατάσταση των συμμετεχόντων εμπόδιζε την οπτική επαφή με τον κόσμο, εκτός από τις σημαντικές αλλαγές στη φωτεινότητα. Τα περισσότερα παιδιά που γεννιούνται με αυτήν την ασθένεια υποβάλλονται σε εγχείρηση και χρησιμοποιούν φακούς επαφής για να διορθώσουν την όρασή τους – παρόλα αυτά, η όρασή τους δε φτάνει ποτέ αυτή των υγιών παιδιών. «Ακόμα και με θεραπεία στην ηλικία των δύο μηνών, ένα μωρό με αυτήν την ασθένεια θα έχει οπτικό μειονέκτημα», είπε η Maurer. Το πρόβλημα παραμένει γιατί ο καταρράκτης εμποδίζει τη φυσιολογική ανάπτυξη του οπτικού φλοιού στον εγκέφαλο, περιοχή που είναι υπεύθυνη για την επεξεργασία της οπτικής πληροφορίας. «Αν και το πρόβλημα ξεκινά στο μάτι, καταλήγει να είναι πρόβλημα του οπτικού φλοιού».

Η χρήση του παιχνιδιού υπολογιστή φαίνεται πως μετέβαλλε τη λειτουργία του οπτικού φλοιού, αναστρέφοντας τη ζημιά στον οπτικό φλοιό. Η επίδραση των παιχνιδιών ήταν μεγαλύτερη όταν οι παίκτες είχαν την προσοχή τους στο παιχνίδι στο μέγιστο βαθμό. Η Maurer αναμένει ότι η βελτίωση της όρασης είναι μόνιμη, αλλά συνεχίζει να παρακολουθεί τους ασθενείς, και αναφέρει ότι μια κλινική δοκιμή είναι απαραίτητη πριν τα παιχνίδια υπολογιστών να μπορούν να συνταγογραφηθούν για ασθένειες. «Πιστεύαμε ότι αυτό το έλλειμμα στην όραση ήταν μόνιμο, αλλά τα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι δεν είναι απαραίτητα έτσι. Ο εγκέφαλος ενός ενηλίκου μπορεί ακόμα να είναι αρκετά εύπλαστος ώστε να επιτρέπει την αντιμετώπιση [και] τα παιχνίδια υπολογιστών έχουν πολλά πλεονεκτήματα σαν θεραπεία των παθήσεων της όρασης», συνέχισε η Maurer, που εργάζεται μαζί με άλλους ερευνητές πάνω στην ανάπτυξη ενός λιγότερο βίαιου παιχνιδιού.

Τα Εκπαιδευτήρια Δούκα, με την υποστήριξη του Εργαστηρίου Νέων Τεχνολογιών στην Επικοινωνία, την Εκπαίδευση και τα ΜΜΕ του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, διοργανώνουν ημερίδα με θέμα "Γονέας στον 21ο αιώνα - Συμμετέχω, Επικοινωνώ, Συμβουλεύω", το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012 και ώρες 9 πμ - 5 μμ στο Θέατρο του Πολιτιστικού Κέντρου Δαΐς. Στην εκδήλωση θα παρουσιαστούν και θα συζητηθούν θέματα που απασχολούν τους γονείς στο σύγχρονο κοινωνικό και εκπαιδευτικό περιβάλλον, ενώ ταυτόχρονα θα πραγματοποιηθούν παράλληλα εργαστήρια σε θέματα συμβουλευτικής και υποστήριξης των παιδιών, καθώς και ασφαλούς και δημιουργικής χρήσης των νέων ψηφιακών μέσων. Στο πλαίσιο αυτό θα πραγματοποιηθεί και εργαστήριο με θέμα "Παίζοντας ψηφιακά: Μια νέα πραγματικότητα επικοινωνίας και μάθησης" από συνεργάτες του Εργαστηρίου Νέων Τεχνολογιών.

Η συμμετοχή στην ημερίδα και στα εργαστήρια είναι ανοικτή σε κάθε ενδιαφερόμενο και δεν έχει οικονομικό κόστος. Περισσότερα για τη διοργάνωση καθώς και τη σχετική φόρμα δήλωσης συμμετοχής (ισχύει περιορισμός εγγραφής σε 1 το πολύ εργαστήριο για κάθε συμμετέχοντα) μπορείτε να βρείτε στον ιστοχώρο http://www.schoolofthefuture.gr/goneas και http://goneas.wordpress.com/

Πρόγραμμα ημερίδας
9.00 – 10.00: Προσέλευση – Εγγραφές
10.00 – 10.45: Καλωσόρισμα – Στόχοι της Ημερίδας
Έλληνας γονιός: Διαχρονικές αξίες, σύγχρονες προκλήσεις, Ελένη Δούκα-Πατέρα, Εκπαιδευτήρια Δούκα
Γονέας στον 21ο αιώνα: Τάσεις στην κοινωνία, Δημήτρης Μαύρος, MRB Hellas
10.45 – 11.15: 1η Συνεδρία: Σ υ μ μ ε τ έ χ ω [Συντονιστής: Γιάννης Ριζόπουλος]
Έλληνας μαθητής ή “πολίτης του κόσμου”; Γεώργιος Δρίβας, Εκπαιδευτήρια Δούκα
Η φάρμα του διαδικτύου”: Τα παιδιά πλοηγούνται με ασφάλεια; Γεώργιος Κορμάς, Πανεπιστήμιο Αθηνών – Νοσοκομείο Παίδων
11.15 – 12.00: Στρογγυλό Τραπέζι - Συζήτηση [Συντονιστής: Μιχάλης Μεϊμάρης]
Θα συναντηθούμε! Στο σαλόνι ή στην οθόνη;”, Δημήτρης Γκούσκος, Έλενα Ελληνιάδου, Χρήστος Λουφόπουλος και Μαθητές
12:00 – 12.30: Διάλειμμα – Καφές
12:30 –13.00: 2η Συνεδρία: Ε π ι κ ο ι ν ω ν ώ [Συντονίστρια: Όλγα Τσουμή]
Αναπτύσσοντας επικοινωνία και σχέση με το παιδί μου, Μαρία Μαλικιώση-Λοΐζου, Πανεπιστήμιο Αθηνών
13.00 – 14.30: Παράλληλα Workshop
Το παιχνίδι στη ζωή του παιδιού, Λία Τσερμίδου, ΤΕΑΠΗ Πανεπιστημίου Αθηνών, Αγγελική Σουρλαντζή Εκπαιδευτήρια Δούκα
Συγκρούσεις γονέων – εφήβων, Όλγα Κωνσταντίνου, Αγγελική Χούγια
Πλησιάζει η στιγμή να ανοίξει τα φτερά του, πώς υποστηρίζω; Ασπασία Κουκουμτζή, Γεωργία Μαντζιάρα, Κέντρο ΣΕΠ&Ε Career Associates
”Smartphones, tablets, iPads…”: Χρησιμότητα και υπερβολές! Βασίλης Οικονόμου, Εκπαιδευτήρια Δούκα
Περιβάλλοντα μάθησης στο διαδίκτυο: συμμετέχω δημιουργικά με το παιδί μου… Σοφία Παπαδημητρίου, Εκπαιδευτική Ραδιοτηλεόραση
Παίζοντας ψηφιακά: μια νέα πραγματικότητα επικοινωνίας και μάθησης… Μιχάλης Μεϊμάρης, Αλεξάνδρα Νάκου, Ελένη Μελιάδου, Πανεπιστήμιο Αθηνών
13.30 –15.15: Διάλειμμα – Φαγητό
15.15 – 16.00: 3η Συνεδρία: Σ υ μ β ο υ λ ε ύ ω [Συντονιστής: Στέλιος Σοφιανός]
Προσωπικές δεξιότητες στην επαγγελματική επιλογή και εξέλιξη, Iωάννης Νικολάου, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Δεξιότητες διαχείρισης του χρόνου και αντιμετώπισης του άγχους, Ελένη Κατσάμπα, Πανεπιστήμιο Αθηνών – Νοσοκομείο Παίδων
Χαρακτηριστικά του γονιού το 2015, Μπέττυ Τσακαρέστου, Πάντειο Πανεπιστήμιο
16.00 – 17.00: Debate [Συντονιστής: Νίκος Ανδρίτσος]
Γονείς σε κρίση: Aποφασίζω, επηρεάζω ή συμβουλεύω; Απόψεις γονέων και μαθητών
17.00-17.10: Συμπεράσματα – Κλείσιμο, Κωνσταντίνος Ι. Δούκας, Εκπαιδευτήρια Δούκα

Το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS διοργανώνει έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Μεσόγειος το κοινό μας σπίτι» το διάστημα 9-12 Φεβρουαρίου 2012 στον πολυχώρο Booze Cooperativa, με στόχο την οικονομική ενίσχυση της οργάνωσης. Η έκθεση περιλαμβάνει 65 έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, που αποτυπώνουν μέσα από τον φωτογραφικό φακό τα πολλά, ετερόκλητα πρόσωπα της Μεσογείου, το δοκιμαζόμενο φυσικό και ανθρώπινο περιβάλλον της, την απαράμιλλη γοητεία των τοπίων της.

Για τον κύριο όγκο των έργων, η επικείμενη εκδήλωση αποτελεί τον «τελευταίο σταθμό» μιας σημαντικής διαδρομής που διήνυσαν σε πολιτιστικά κέντρα Δήμων, κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, πολυχώρους τέχνης και φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό, στο πλαίσιο εκπαιδευτικών δράσεων του Δικτύου ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS. Παράλληλα, η έκθεση εμπλουτίστηκε και με νέες φωτογραφίες, επίσης εμπνευσμένες από τα τοπία, τις ανθρώπινες μορφές και τα σπάνια είδη της Μεσογείου. Τα έργα που θα εκτεθούν αποτελούν απότοκα επαγγελματικής αλλά και ερασιτεχνικής ενασχόλησης με την τέχνη της φωτογραφίας κι έχουν διατεθεί στο Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS από τους δημιουργούς τους για την οικονομική ενίσχυση της οργάνωσης. Πιο συγκεκριμένα, την έκθεση θα κοσμούν έργα που μας παραχώρησαν αφιλοκερδώς οι Θοδωρής Αθανασιάδης, Andrea Bonetti, Μιχάλης Καραγιάννης, Γιάννης Σκουλάς, Αλέξανδρος Φραντζής, Τζέλη Χατζηδημητρίου, Γιώργος Χείρας, Νίκος Χρυσόγελος και η οργάνωση Πράσινη Γραμμή από το Λίβανο.

Με την αγορά τους από το φιλότεχνο κοινό στη διάρκεια της έκθεσης, θα ολοκληρωθεί μια αξιόλογη προσπάθεια και θα δοθεί μια σημαντική – όσο και απολύτως αναγκαία- οικονομική «ανάσα» στην οργάνωση για να συνεχίσει με συνέπεια και ανεξαρτησία την 20ετή δράση της στο χώρο της προστασίας του περιβάλλοντος. Σε περιόδους βαθειάς και πολυεπίπεδης κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε, η αμοιβαία υποστήριξη και αλληλεγγύη μπορούν να δώσουν λύσεις και προοπτική, και δυνάμεις όπως η οικολογία και η τέχνη να σταθούν αλληλοϋποστηρικτικές, με κοινό παρανομαστή και στόχευση τη διασφάλιση ενός καλύτερου μέλλοντος για τον πλανήτη μας.

Ώρες λειτουργίας 12.00 – 22.00. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου και ώρα 21.00

Χωρίς σχεδόν καμιά διαβούλευση, η Πολιτειακή Γερουσία της Ιντιάνα ψήφισε νόμο που επιτρέπει στα σχολεία της πολιτείας να διδάσκουν την προέλευση της ζωής σύμφωνα με το πώς αυτή περιγράφεται στις διάφορες θρησκείες. Ο νόμος πρέπει στη συνέχεια να κυρωθεί από την τοπική Βουλή. Αν και ο νόμος, σύμφωνα με το γράμμα του, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη σχεδίαση ενός μαθήματος συγκριτικής θρησκειολογίας, ο εισηγητής του, γερ. Dennis Kruse, ξεκαθάρισε ότι ελπίζει πως θα βοηθήσει στη διδασκαλία της θεωρίας του «ευφυούς σχεδιασμού» στα μαθήματα βιολογίας. Το πλήρες κείμενο του νόμου αναφέρει αυτή τη θεωρία ρητά, ενώ έχει τροποποιηθεί σε σχέση με το αρχικό κείμενο ώστε να συμπεριλαμβάνει διαφορετικές θρησκείες, συμπεριλαμβανομένης και της Σαϊεντολογίας. Σε μια σύντομη συνέντευξη μάλιστα, ο Kruse απέρριψε επιδεικτικά τη θεωρία της εξέλιξης ως καινοφανή και χωρίς αποδεικτικά στοιχεία.

Όπως συμβαίνει με τους περισσότερους εισηγητές παρόμοιων νόμων, ο Kruse δείχνει να αγνοεί το τι ακριβώς περιγράφει η θεωρία της εξέλιξης, αλλά και την έννοια της λέξης «θεωρία» στην επιστήμη, η οποία δε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει τις διδαχές μιας θρησκείας. Παρόλα αυτά, ο Kruse γνωρίζει ότι η υπάρχουσα νομολογία απαγορεύει τη διδασκαλία του «ευφυούς σχεδιασμού» σε μαθήματα επιστημών, σύμφωνα με την απόφαση στη δίκη Edwards εναντίον Aguillard του 1987, αλλά ελπίζει ότι κάποια σχολική επιτροπή θα υποστηρίξει το κόστος μιας δίκης στο Ανώτατο Δικαστήριο των Η.Π.Α., το οποίο θεωρεί ότι μπορεί να αγνοήσει τη νομολογία και να ξαναμελετήσει την υπόθεση. Αν και βρισκόμαστε στην αρχή της χρονιάς, το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Εκπαίδευσης (National Center for Science Education) έχει ήδη εντοπίσει τουλάχιστον έξι περιπτώσεις παρόμοιων νόμων που αφορούν την εκπαίδευση σε επιστημονικά μαθήματα.

Οι αιτίες που προκαλούν τον αυτισμό, οι θεραπείες και το αν μπορεί να θεωρηθεί σαν νοητική διαταραχή, έχουν απασχολήσει τους επιστήμονες για μεγάλο διάστημα – χαρακτηριστική ήταν η εκτενής και ιδιαίτερα ζωντανή συζήτηση για την ...περίεργη ιδέα ότι τα παιδικά εμβόλια μπορεί να προκαλούν τον αυτισμό, ανεξάρτητα από την έλλειψη οποιασδήποτε επιστημονικής έρευνας που να την υποστηρίζει. Πλέον, ψυχίατροι και μέλη της κοινότητας του αυτισμού εμπλέκονται σε μια πιο ουσιαστική ανταλλαγή απόψεων για τον ορισμό και τις τεχνικές διάγνωσης του αυτισμού, έννοιες που έχουν άμεση σχέση με το πόσο εύκολο είναι για τα άτομα με διαγνωσμένο αυτισμό να αποκτήσουν πρόσβαση σε ιατρικές και κοινωνικές υπηρεσίες.

Επίκεντρο της διαμάχης είναι η νέα έκδοση της «Βίβλου» της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης (American Psychiatric Association - APA), το γνωστό Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM). Η νεότερη έκδοση, το DSM-5, που είναι προγραμματισμένη για να βγει στη δημοσιότητα το Μάιο του 2013, φαίνεται ότι εξαιρεί πολλά άτομα από τη διάγνωση αυτισμού και άρα από τις υπηρεσίες που σχετίζονται με αυτόν. Αν και τα ήδη διαγνωσμένα άτομα δε θα έχουν πρόβλημα πρόσβασης, θα είναι πιο δύσκολο για μελλοντικές περιπτώσεις να ενταχθούν, σύμφωνα με έγκυρα ψυχιατρικά περιοδικά. Οι έρευνες που δημοσιεύονται στα περιοδικά αναφέρουν ότι οι αλλαγές στα κριτήρια που περιέχονται στο DSM-5 προέρχονται από ερευνητική δουλειά και τα νέα κριτήρια είναι πιο ακριβή από αυτά που περιέχονται στην τρέχουσα έκθεση του βιβλίου, το DSM-IV. Τα νέα αυτά κριτήρια ανεβάζουν τον πήχη για τη διάγνωση, αγνοώντας άτομα με λιγότερο έντονα συμπτώματα σε σχέση με τις πιο βαριές περιπτώσεις.

Γενικά, ο αυτισμός ορίζεται σαν μια διαταραχή κατά την οποία ο εγκέφαλος ενός παιδιού δεν αναπτύσσεται σύμφωνα με το συνηθισμένο πρότυπο και οι νευρώνες αναπτύσσουν συνδέσεις με ασυνήθιστους τρόπους. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά του αυτισμού σχετίζονται με προβλήματα στην κοινωνική συμπεριφορά και επικοινωνία, όπως υστέρηση στη γλωσσική ανάπτυξη, αποφυγή οπτικής επαφής με άλλα άτομα και δυσκολία στο να κάνουν φίλους, αλλά και σε περιορισμένη και επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά. Το DSM-5 εντάσσει διάφορες διαταραχές όπως η διαταραχή Asperger’s, η παιδική αποδιοργανωτική αιαταραχή (Childhood Disintegrative Disorder) και οι διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές που δεν εντάσσονται σε άλλη κατηγορία, σε μια ευρεία κατηγορία με το γενικό όνομα autism spectrum disorder (ASD), με τη λογική ότι όλες αυτές οι καταστάσεις εμφανίζουν παρόμοια συμπτώματα που δεν εντάσσονται σε άλλες κατηγορίες, αλλά ανήκουν στο ίδιο φάσμα διαταραχών.

Σύμφωνα με την προηγούμενη έκδοση, η διάγνωση αυτισμού βασίζεται στην εκδήλωση τουλάχιστον 6 από 12 πιθανά συμπτώματα, τα οποία χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: προβλήματα στην κοινωνική αλληλεπίδραση, προβλήματα στην επικοινωνία και περιορισμένη και επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά και ενδιαφέροντα. Το DSM-5 διακρίνει επτά συμπτώματα στις κατηγορίες της κοινωνικής επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης και της περιορισμένης κι επαναλαμβανόμενης συμπεριφοράς. Η αιτιολογία για το συνδυασμό των κατηγοριών επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης είναι ότι σύμφωνα με τις έρευνες, τα συμπτώματα σε αυτές τις κατηγορίες εμφανίζονται σχεδόν πάντα παράλληλα. Αντίστοιχα, αν και δεν εμφανιζόνταν στο DSM-IV, το DSM-5 περιλαμβάνει σαν κριτήριο την αυξημένη ή μειωμένη λειτουργία των αισθήσεων.

Η ανταπόκριση της ψυχιατρικής κοινότητας στα νέα κριτήρια είναι πάντως χλιαρή και σχετίζεται περισσότερο με τον αριθμό κριτηρίων που απαιτούνται για τη διάγνωση. Από τη δεκαετία του 1980, ο αριθμός των διαγνώσεων έχει αυξηθεί σημαντικά σε όλο τον κόσμο, ενώ στις Η.Π.Α. εκτιμάται ότι περίπου 9 στα 1000 παιδιά εντάσσονται στο φάσμα, κάνοντας πολλούς ψυχιάτρους να εκτιμούν ότι αυτό μερικώς εξηγείται από τα χαλαρά κριτήρια του DSM-IV. Από την άλλη, τρεις μελέτες που δημοσιεύτηκαν από το περσινό καλοκαίρι μέχρι και πρόσφατα, αναφέρουν ότι τα κριτήρια του DSM-5 είναι πολύ αυστηρά, αλλά μικρές αλλαγές θα τα βελτίωναν σημαντικά – κάτι τέτοιο πάντως δε θεωρείται ότι εντάσσεται στην αναβάθμιση του DSM από την APA.

Η μόνη επιδημιολογική έρευνα που συγκρίνει τις δύο εκδόσεις του DSM έχει δημοσιευτεί από τη Marja-Leena Mattila από το Πανεπιστήμιο του Oulu στη Φινλανδία. Από ένα δείγμα 5000 Φινλανδών μαθητών, στο οποίο εντοπίστηκαν 26 περιπτώσεις με IQ μεγαλύτερο από 50 και εντάσσονται στο φάσμα αυτισμού σύμφωνα με το DSM-IV, μόνο 12 θα εντάσσονταν σύμφωνα με το DSM-5. Θεωρώντας ότι χρειάζονται μόνο δύο από τα τρία συμπτώματα στην ομάδα κοινωνικής αλληλεπίδρασης κι επικοινωνίας, ο αριθμός αυξήθηκε στους 25 (από 26). Η έρευνα αυτή δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο 2011 στο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδικής και Εφηβικής Ψυχιατρικής.

Αντίθετα, ο Thomas Frazier από Κέντρο Αυτισμού στο νοσοκομείο του Cleveland, βρήκε ότι οι δύο ομάδες κριτηρίων του DSM-5 αποδίδουν καλύτερα την ομαδοποίηση των συμπτωμάτων σε σχέση με τις τρεις ομάδες του DSM-IV (σφάλμα 3% σε σχέση με το 14% του DSM-IV), συμφωνώντας με τα ευρήματα του William Mandy (University College στο Λονδίνο). Και οι δύο έρευνες δημοσιεύονται αυτό το μήνα στο ίδιο περιοδικό. Συνολικά, πολλοί ψυχίατροι φαίνεται ότι συμφωνούν ότι τα κριτήρια του DSM-5 είναι αρκετά αυστηρά, ενώ δεν έχουν ποσοτικές διακρίσεις, ενώ άλλοι αναφέρουν ότι τα κριτήρια δεν πρέπει να χαλαρώσουν αφού πολλά άτομα στα οποία γίνεται διάγνωση για Asperger’s, στην πραγματικότητα δεν έχουν αυτισμό κι έτσι δεν πρέπει να ενταχθούν στο φάσμα. Ο Darrel Regier, αντιπρόεδρος της Ομάδας Εργασίας του DSM-5, αναφέρει ότι γνωρίζει τις πρόσφατες μελέτες και ότι η επιτροπή θα τις εξετάσει για να δει αν απαιτείται αναμόρφωση των κριτηρίων του DSM-5 για το φάσμα αυτισμού, μέχρι την οριστικοποίησή του το Μάιο του 2013.