openscience

Ερευνητές από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Georgia εντόπισαν μια αδυναμία σε ένα από τα χαρακτηριστικά ασφαλείας του Android και παρουσίασαν τη δουλειά τους στο Black Hat USA 2014, που διεξήχθη 6 και 7 Αυγούστου στο Λας Βέγκας των Η.Π.Α.

Η έρευνα με τίτλο "Εκμετάλλευση των αδυναμιών βελτιστοποίησης της απόδοσης με σκοπό την παράκαμψη του ASLR", κάνει λόγο για ένα χαρακτηριστικό της απόδοσης του Android που αποδυναμώνει μια προστασία του λογισμικού, η οποία ονομάζεται τυχαιοποίηση της χωρικής διάταξης της διεύθυνσης (αγγλιστί Address Space Layout Randomization, εξ ου και τα αρχικά ASLR), αφήνοντας στοιχεία του λογισμικού ευάλωτα σε επιθέσεις που παρακάμπτουν την προστασία αυτή. Η εργασία έχει στόχο να βοηθήσει τους ειδικούς ασφαλείας να αντιληφθούν και να κατανοήσουν τη μελλοντική κατεύθυνση των επιθέσεων αυτών.

Η εργασία πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Ασφαλείας Πληροφοριών του Georgia Tech (GTISC) ​​από τους υποψήφιους διδάκτορες Byoungyoung Lee και Yeongjin Jang και τον ερευνητή Tielei Wang και αποκαλύπτει ότι η εισαγωγή των χαρακτηριστικών βελτιστοποίησης της απόδοσης μπορεί να βλάψει ακούσια τις εγγυήσεις ασφαλείας ενός κατά τα άλλα ελεγμένου συστήματος. Πέρα από την περιγραφή του τρόπου με τον οποίο προκαλούνται τρωτά σημεία από αυτά τα σχέδια, οι ανωτέρω ερευνητές επιδεικνύουν πραγματικές επιθέσεις που τα εκμεταλλεύονται.

"Για τη βελτιστοποίηση της παρακολούθησης ενός αντικειμένου για κάποιες γλώσσες προγραμματισμού, οι διερμηνείς των γλωσσών μπορεί να διαρρεύσουν πληροφορίες διεύθυνσης", δήλωσε ο Lee, επικεφαλής ερευνητής της προσπάθειας. "Ως συγκεκριμένο παράδειγμα, θα δείξουμε τον τρόπο με τον οποίο οι πληροφορίες διεύθυνσης μπορούν να διαρρεύσουν στο web browser Safari απλά και μόνο τρέχοντας κάποια JavaScript".

Η παράκαμψη του ASLR, χρησιμοποιώντας διαρροές του πίνακα hash, θεωρούνταν παλαιότερα απαρχαιωμένη λόγω της πολυπλοκότητάς της. Με την εξαντλητική διερεύνηση διαφόρων εφαρμογών γλωσσών και παρουσιάζοντας συγκεκριμένες επιθέσεις, η έρευνα έχει ως στόχο να δείξει ότι ο κίνδυνος είναι ακόμη ζωντανός.

"Ως μέρος της ομιλίας μας, θα παρουσιάσουμε μια ανάλυση του μοντέλου δημιουργίας διαδικασιών του Android Zygote", ανέφερε ο Lee. "Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το Zygote αποδυναμώνει το ASLR, καθώς όλες οι εφαρμογές δημιουργούνται με διατάξεις μνήμης σε μεγάλο βαθμό παρόμοιες. Για να τονίσουμε το θέμα, θα παρουσιάσουμε δύο διαφορετικές επιθέσεις παράκαμψης ASLR, χρησιμοποιώντας πραγματικές εφαρμογές, όπως το Google Chrome και το VLC Media Player".

Το συνέδριο Black Hat Briefings ξεκίνησε πριν από 16 χρόνια περίπου για να παρέξει στους επαγγελματίες της ασφάλειας των υπολογιστών, ένα μέρος για να μαθαίνουν τις πιο πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με τους κινδύνους για την ασφάλεια των πληροφοριών, την έρευνα και τις τάσεις. Το Briefings καλύπτει τα πάντα, από υποδομές πληροφοριών ζωτικής σημασίας έως ευρέως χρησιμοποιούμενα συστήματα πληροφορικής επιχειρήσεων και έως την τελευταία έρευνα και ανάπτυξη περί ασφάλειας πληροφοριών. Το συνέδριο είναι ουδέτερο από άποψης εμπορικών οίκων, επιτρέποντας στους παρουσιαστές να μιλήσουν ειλικρινά για τα πραγματικά προβλήματα και τις πιθανές λύσεις τόσο στον ιδιωτικό, όσο και στο δημόσιο τομέα.

Οι άνθρωποι που ζουν σε γειτονιές ευνοϊκές για περπάτημα, παρουσίασαν σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό παχυσαρκίας, υπερβολικού βάρους και διαβήτη σε σχέση με όσους ζούσαν σε γειτονιές που στηρίζονταν περισσότερο σε αυτοκίνητα, σύμφωνα με δυο μελέτες που παρουσιάστηκαν στο 74ο συνέδριο Scientific Sessions της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας.

Ερευνητές στον Καναδά συνέκριναν ενήλικες που ζουν στις περισσότερο και τις λιγότερο περπατήσιμες μητροπολιτικές περιοχές στο νότιο Οντάριο και βρήκαν χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη κατά τη διάρκεια περιόδου 10 ετών, για όσους ζούσαν σε γειτονιές με λιγότερη άναρχη οικιστική εξάπλωση, περισσότερη διασύνδεση μεταξύ των οδών και περισσότερα τοπικά καταστήματα και υπηρεσίες σε κοντινή απόσταση, μεταξύ άλλων μέτρων που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό της ικανότητας για περπάτημα σε μια γειτονιά. Οι ερευνητές έλεγξαν μεταβλητές, όπως η υγεία κατά την έναρξη, προκειμένου να αποκλειστεί η πιθανότητα οι υγιέστεροι άνθρωποι να επιλέγουν πιο περπατήσιμες γειτονιές για να ξεκινήσουν. Μια δεύτερη μελέτη που συνέκρινε γειτονιές, και όχι άτομα, διαπίστωσε ότι οι περισσότερο περπατήσιμες γειτονιές είχαν το χαμηλότερο ποσοστό παχυσαρκίας, υπερβολικού βάρους και διαβήτη.

"Ο τρόπος με τον οποίο χτίζουμε τις πόλεις μας παίζει ρόλο όσον αφορά στη συνολική υγεία μας", δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Gillian Booth, MD, Ενδοκρινολόγος και ερευνητής στο Νοσοκομείο St. Michael και το Ινστιτούτο Επιστημών Κλινική Αξιολόγησης (ICES) στο Τορόντο. "Αυτό είναι ένα κομμάτι του παζλ, για το οποίο μπορούμε ενδεχομένως να κάνουμε κάτι. Ως κοινωνία, έχουμε αποβάλει την φυσική δραστηριότητα από την ζωή μας. Κάθε ευκαιρία να περπατήσουμε, να βγούμε έξω, να πάμε στο κατάστημα της γωνίας ή τα παιδιά μας με τα πόδια στο σχολείο, μπορεί να έχει μεγάλη επίπτωση στον κίνδυνο να εμφανίσουμε διαβήτη και να γίνουμε υπέρβαροι".

Η Marisa Creatore, επιδημιολόγος στο Κέντρο Ερευνών για την Υγεία στο εσωτερικό της πόλης στο Νοσοκομείο St. Michael, στο Τορόντο, πρόσθεσε ότι οι μελέτες αποκάλυψαν το βαθμό στον οποίο "το περιβάλλον σας μπορεί να επηρεάσει τις αποφάσεις σας σχετικά με τη σωματική δραστηριότητα. Όταν ζείτε σε μια γειτονιά σχεδιασμένη να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να είναι πιο δραστήριοι, είναι στην πραγματικότητα περισσότερο πιθανό να είστε όντως πιο δραστήριοι".

Συγκεκριμένα, οι μελέτες διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που ζούσαν σε γειτονιές με μεγαλύτερη ικανότητα για περπάτημα, είδαν κατά μέσο όρο 13 % χαμηλότερη ανάπτυξη περιπτώσεων διαβήτη σε διάστημα 10 ετών από εκείνες που ήταν λιγότερο περπατήσιμες. Ωστόσο, η ικανότητα για περπάτημα ήταν προστατευτική μόνο για εκείνους που ήταν νεότεροι και μεσήλικες. Όσοι ήταν 65 ετών ή μεγαλύτεροι δεν είδαν κάποιο όφελος από τη διαβίωση σε περπατήσιμη γειτονιά.

Ο διαβήτης ήταν χαμηλότερος στις περισσότερο περπατήσιμες γειτονιές, όπου τα περιστατικά μειώθηκαν κατά    7 % σε διάστημα 10ετίας, ενώ γειτονιές που αξιολογήθηκαν ως λιγότερο περπατήσιμες, είδαν 6 % αύξηση του διαβήτη κατά την ίδια χρονική περίοδο. Το υπερβολικό βάρος και η παχυσαρκία, επίσης, ήταν χαμηλότερα στις περισσότερο περπατήσιμες γειτονιές και μειώθηκαν κατά 9 % σε 10 χρόνια, ενώ αυξήθηκαν 13 % στις γειτονιές με τη χαμηλότερη ικανότητα για περπάτημα στο διάστημα αυτό.

Οι ερευνητές επίσης σημείωσαν ότι οι άνθρωποι που ζούσαν στις πιο περπατήσιμες γειτονιές ήταν τρεις φορές περισσότερο πιθανό να περπατούν ή να κάνουν ποδήλατο και μιάμιση φορά πιθανότερο να χρησιμοποιούν το αυτοκίνητο ως μέσο μεταφοράς.

Η αντιμετώπιση της πανδημίας της παχυσαρκίας, κατέληξε ο Booth, "απαιτεί τόσο αλλαγές πολιτικής όσο και ατομικές στρατηγικές. Πρέπει να κάνουμε μια περισσότερο βασισμένη στον πληθυσμό, προσέγγιση στο πρόβλημα, λαμβάνοντας υπόψη το περιβάλλον στο οποίο ζούμε".

Η οδοντιατρική φοβία είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο, εν μέρει εξαιτίας του τροχίσματος και του προκαλούμενου από αυτό πόνου. Ωστόσο, νέα έρευνα με επικεφαλής τον Nigel Pitts του King's College London χρησιμοποιεί ηλεκτρικούς παλμούς για να ενθαρρύνει τα δόντια να αναγεννηθούν μόνα τους. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η τεχνική αυτή θα μπορούσε να είναι διαθέσιμη για κλινική χρήση μέσα σε τρία χρόνια.

Προτού εμφανιστούν οι φυσικές κοιλότητες, η τερηδόνα προχωρά σε στάδια. Καθώς τα ανόργανα συστατικά ανακυκλώνονται φυσικά στα δόντια, η έλλειψη κάποιου από αυτά μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ακεραιότητα της αδαμαντίνης, οδηγώντας τελικά σε πιθανές κοιλότητες και περαιτέρω σε τερηδόνα. Παραδοσιακά, οι οδοντίατροι θα τροχίσουν τη σάπια περιοχή, θα αφαιρέσουν το ανθυγιεινό υλικό και θα το γεμίσουν ξανά με μια σύνθετη ρητίνη ή αμάλγαμα για να προστατεύσουν το δόντι. Τα σφραγίσματα αμαλγάματος αργύρου συνήθως διαρκούν περισσότερο από τη ρητίνη, ώστοσο η ρητίνη μοιάζει περισσότερο με το φυσικό δόντι, αναγκάζοντας τον ασθενή να πάρει μια απόφαση με βάση την αισθητική.

Ο Pitts και η ομάδα του ανέπτυξαν μια νέα τεχνική που βάπτισαν Ηλεκτρικά Επιταχυνόμενη και Ενισχυμένη Επαναμετάλλωση (EAER). Όπως υποδηλώνει και το όνομα, ένα μικρό ηλεκτρικό ρεύμα επιτρέπει στο ασβέστιο και τα φωσφορικά ιόντα να γεμίσουν και πάλι το δόντι με ανόργανα συστατικά, προστατεύοντάς το έτσι ενάντια στην τερηδόνα. Τέτοια τεχνική αναζητούσαν εδώ και καιρό οι οδοντίατροι, καθώς επιτρέπει στον οργανισμό να αποκαταστήσει τη βλάβη μόνος του χωρίς τροχούς, άγχος ή πόνο. Η ομάδα αυτή τη στιγμή αναζητά ιδιώτες επενδυτές για να συμβάλουν στην προώθηση αυτής της συσκευής στην αγορά μέσα στα επόμενα τρία χρόνια.

"Ο τρόπος με τον οποίο χειριζόμαστε τα δόντια σήμερα δεν είναι ιδανικός - όταν αποκαθιστούμε τη βλάβη σε ένα δόντι με την τοποθέτηση ενός σφραγίσματος, το δόντι αυτό εισέρχεται σε ένα κύκλο τροχισμάτων και εκ νέου σφραγισμάτων, αφού τελικά, δεν πετυχαίνει κανένα σφράγισμα", δήλωσε ο Pitts σε δελτίο Τύπου. "H συσκευή μας δεν είναι μόνο φιλικότερη προς τον ασθενή και καλύτερη για τα δόντια του, αλλά αναμένεται να είναι τουλάχιστον εξίσου αποδοτική όπως οι τρέχουσες οδοντιατρικές θεραπείες. Πέρα από την καταπολέμηση της τερηδόνας, η συσκευή μας μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη λεύκανση των δοντιών".

Τον περασμένο μήνα, μια ομάδα από το Ινστιτούτο Wyss του Χάρβαρντ ανακοίνωσε μια θεραπεία με λέιζερ που ενθαρρύνει τα βλαστοκύτταρα να διαφοροποιηθούν σε οδοντίνη, το στρώμα του δοντιού κάτω από την αδαμαντίνη, μέσα σε διάστημα περίπου 12 εβδομάδων. Αν και η τεχνική αυτή είναι ακόμα στα αρχικά της στάδια, η αποκατάσταση της χαμένης αδαμαντίνης είναι ζωτικής σημασίας για να εξασφαλιστεί ότι η αναγεννημένη οδοντίνη παραμένει υγιής. Τα κύτταρα που δημιουργούν την αδαμαντίνη, το σμάλτο δηλαδή, πεθαίνουν αμέσως μετά το σχηματισμό του δοντιού, αν και μπορεί να φθαρεί ή να καταστραφεί λόγω τραυματισμού, εκθέτοντας το δόντι στον κίνδυνο της τερηδόνας.

Υπολογίζεται ότι πάνω από 2,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι ετησίως εμφανίζουν κάποιο επίπεδο τερηδόνας. Εικάζεται ευρέως ότι οι σύγχρονες δίαιτες επισπεύδουν την τερηδόνα, αφού τα όξινα φαγητά και ποτά, όπως τα εσπεριδοειδή και η σόδα, διαβρώνουν το σμάλτο. Αυξημένες ποσότητες υδατανθράκων και εξευγενισμένων σακχάρων έχουν επίσης ενοχοποιηθεί γιατί επηρεάζουν τους μικροοργανισμούς της στοματικής κοιλότητας, καθιστώντας τους ανθρώπους πιο επιρρεπείς στην ανάπτυξη τερηδόνας.

Οι κωδικοί πρόσβασης είναι ένα σύνηθες μέτρο ασφαλείας για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, αλλά δεν αποτρέπουν πάντα τους χάκερ από το να τρυπώσουν στις συσκευές. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Birmingham εργάζονται για να τελειοποιήσουν μια εύκολη στη χρήση προστασία ασφαλούς σύνδεσης που εξαλείφει την ανάγκη χρήσης κωδικού πρόσβασης - γνωστή ως πιστοποίηση μηδενικής αλληλεπίδρασης.

Της έρευνας ηγείται ο Nitesh Saxena, Ph.D., αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πληροφορικής και επικεφαλής του Κέντρου για τη Διασφάλιση της πληροφορίας και τη συνδυαστική εγκληματολογική έρευνα.

Η πιστοποίηση μηδενικής αλληλεπίδρασης επιτρέπει σε ένα χρήστη να αποκτήσει πρόσβαση σε ένα τερματικό, όπως ένα φορητό υπολογιστή ή ένα αυτοκίνητο, χωρίς να αλληλεπιδρά με τη συσκευή. Η πρόσβαση παρέχεται, όταν το σύστημα επαλήθευσης μπορεί να ανιχνεύσει το διακριτικό ασφαλείας του χρήστη - όπως ένα κινητό τηλέφωνο ή ένα κλειδί αυτοκινήτου - χρησιμοποιώντας ένα πρωτόκολλο πιστοποίησης σε ένα μικρής εμβέλειας, ασύρματο κανάλι επικοινωνίας, όπως το Bluetooth. Εξαλείφει έτσι την ανάγκη για κωδικό πρόσβασης και μειώνει τους κινδύνους ασφαλείας που τον συνοδεύουν.

Ένα κοινό παράδειγμα τέτοιας πιστοποίησης είναι ένα παθητικό σύστημα εισόδου και εκκίνησης χωρίς κλειδί, το οποίο ξεκλειδώνει την πόρτα ενός αυτοκινήτου ή βάζει μπρος τον κινητήρα του με βάση την εγγύτητα του διακριτικού ασφαλείας προς το αυτοκίνητο. Η τεχνολογία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να παρέχει ασφαλή πρόσβαση σε υπολογιστές. Για παράδειγμα, μια εφαρμογή που ονομάζεται BlueProximity επιτρέπει σε έναν χρήστη να ξεκλειδώσει την οθόνη αναμονής σε έναν υπολογιστή μόνο με τη φυσική προσέγγιση προς τον υπολογιστή, καθώς κρατά ένα κινητό τηλέφωνο που έχει ρυθμιστεί να συνδέεται με τον υπολογιστή.

Ωστόσο, τα υπάρχοντα συστήματα πιστοποίησης μηδενικής αλληλεπίδρασης είναι ευάλωτα σε επιθέσεις αναμετάδοσης, που συνήθως αναφέρονται ως επιθέσεις φάντασμα-και-βδέλλα (ghost-and-leech), στις οποίες ένας χάκερ, ή το φάντασμα, καταφέρνει να πιστοποιηθεί στο τερματικό για λογαριασμό του χρήστη μέσω συνεργασίας με άλλο χάκερ, ή αλλιώς βδέλλα, που βρίσκεται κοντά στο χρήστη σε άλλη τοποθεσία, λέει ο Saxena.

"Ο στόχος της έρευνάς μας είναι να εξετάσει τα υφιστάμενα μέτρα ασφαλείας που χρησιμοποιούν τα συστήματα πιστοποίησης μηδενικής αλληλεπίδρασης και να τα βελτιώσει", δήλωσε ο Saxena. "Θέλουμε να εντοπίσουμε ένα μηχανισμό που θα παρέχει αυξημένη ασφάλεια ενάντια στις επιθέσεις αναμετάδοσης και θα παραμείνει εύκολο στη χρήση".

Οι ερευνητές εξέτασαν δύο τύπους μορφών αισθητήρα που θα μπορούσαν να προστατεύσουν τα συστήματα μηδενικής αλληλεπίδρασης ενάντια στις επιθέσεις αναμετάδοσης χωρίς να επηρεάζουν τη χρηστικότητα. Κατ' αρχήν, εξέτασαν τέσσερις μορφές αισθητήρα που υπάρχουν συνήθως σε συσκευές: το Wi-Fi, το Bluetooth, το GPS και τον ήχο. Δεύτερον, έλεγξαν τις δυνατότητες χρήσης φυσικών αισθητήρων του περιβάλλοντος ως μηχανισμού εντοπισμού της εγγύτητας και επικεντρώθηκαν σε τέσσερις: τη θερμοκρασία περιβάλλοντος, το αέριο ακριβείας, την υγρασία και το υψόμετρο. Κάθε μία από αυτές τις μορφές βοηθά το σύστημα πιστοποίησης να επαληθεύσει ότι οι δύο συσκευές που προσπαθούν να συνδεθούν μεταξύ τους είναι στην ίδια τοποθεσία και να αποτρέψει μια επίθεση φαντάσματος-και-βδέλλας.

Η έρευνα έδειξε ότι οι μορφές του αισθητήρα, εάν χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό, παρέχουν πρόσθετη ασφάλεια. "Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι μια μεμονωμένη μορφή μπορεί να μην παρέχει ένα επαρκές επίπεδο ασφάλειας και χρηστικότητας", ανέφερε ο Saxena. "Ωστόσο, πολλαπλοί συνδυασμοί μορφών συνεπάγονται μια ισχυρή άμυνα απέναντι στις επιθέσεις αναμετάδοσης και καλή χρηστικότητα".

Πλατφόρμες που χρησιμοποιούν μορφές αισθητήρα για να αποτρέψουν τις επιθέσεις αναμετάδοσης σε κινητά και ασύρματα συστήματα είναι διαθέσιμες σε πολλά smartphones ή μπορούν να προστεθούν, χρησιμοποιώντας συσκευές επέκτασης, και κατά πάσα πιθανότητα θα γίνουν συνηθέστερες στο εγγύς μέλλον, σημειώνει ο Saxena.

"Οι χρήστες θα είναι σε θέση να χρησιμοποιούν μια εφαρμογή στα κινητά τους τηλέφωνα για να κλειδώνουν και να ξεκλειδώνουν τους φορητούς τους υπολογιστές, τους επιτραπέζιους υπολογιστές ή ακόμη και τα αυτοκίνητά τους, χωρίς κωδικούς πρόσβασης και χωρίς να χρειάζεται να ανησυχούν για επιθέσεις αναμετάδοσης", δήλωσε ο Babins Shrestha, ένας διδακτορικός φοιτητής του Πανεπιστημίου του Birmingham και μέλος της συντακτικής ομάδας των εργασιών. "Η έρευνά μας δείχνει ότι μπορεί να γίνει αυτό, διατηρώντας παράλληλα ένα υψηλό επίπεδο χρηστικότητας και ασφάλειας".

Νέα έρευνα δείχνει ότι το διαζύγιο μπορεί να συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο υπερβολικού βάρους ή παχυσαρκίας μεταξύ των παιδιών που εμπλέκονται, ενώ τα αγόρια μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στην υπερβολική αύξηση του σωματικού βάρους.

Οι ερευνητές βασίζουν τα συμπεράσματά τους σε ένα εθνικά αντιπροσωπευτικό δείγμα περισσότερων από 3.000 μαθητών που φοιτούν σε 127 σχολεία σε όλη τη Νορβηγία. Όλα τα παιδιά ήταν μέρος της εθνικής μελέτης 2010 της Νορβηγίας για την παιδική ανάπτυξη.

Σχολικές νοσοκόμες μέτρησαν το ύψος, το βάρος και την περιφέρεια της μέσης παιδιών, των οποίων η μέση ηλικία ήταν 8 έτη, για να υπολογίσουν το γενικό υπερβολικό βάρος, όπως ορίζεται από τη Διεθνή Ομάδα Εργασίας για την Παχυσαρκία (IOTF), και την (κοιλιακή) παχυσαρκία, όπως ορίζεται από το λόγο μέσης προς ύψος με τιμές 0,5 ή μεγαλύτερες.

Τα αποτελέσματα κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα με το φύλο και την οικογενειακή κατάσταση των γονέων – αν δηλαδή ήταν παντρεμένοι, δεν παντρεύτηκαν ποτέ (κατηγορία η οποία περιελάμβανε όσους συζούν, ελεύθερους και χωρισμένους) και τέλος αν ήταν διαζευγμένοι - λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες επιρροής, όπως το μορφωτικό επίπεδο της μητέρας, η εθνική καταγωγή και η περιοχή διαμονής.

Περίπου ένα στα πέντε παιδιά (19 %) ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα, σύμφωνα με τον ορισμό της Διεθνούς Ομάδας Εργασίας για την Παχυσαρκία, ενώ μόλις κάτω από ένα στα 10 (8,9 %) ήταν (κοιλιακά) παχύσαρκα.

Συνολικά, σημαντικά περισσότερα από τα 1.537 κορίτσια ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα από ό,τι τα 1.629 αγόρια, αλλά δεν υπήρχαν διαφορές στην επικράτηση της (κοιλιακής) παχυσαρκίας.

Τα περισσότερα από τα παιδιά, των οποίων οι γονείς είχαν χαρακτηριστεί ως διαζευγμένοι, ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα σε σχέση με εκείνα των οποίων οι γονείς παρέμεναν παντρεμένοι.

Επίσης, ήταν 54 % περισσότερο πιθανό να είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα και 89 % περισσότερο πιθανό να είναι (κοιλιακά) παχύσαρκα. Τα παιδιά των οποίων οι γονείς δεν είχαν παντρευτεί ποτέ, είχαν μια παρόμοια επικράτηση υπερβολικού βάρους και παχυσαρκίας σε σχέση με εκείνα με παντρεμένους γονείς.

Τα ευρήματα επαληθεύτηκαν, ακόμη και αφότου λήφθηκαν υπόψη άλλοι πιθανοί επεξηγηματικοί παραγόντες.

Ωστόσο, οι διαφορές αυτές ήταν γενικά μεγαλύτερες για αγόρια των οποίων οι γονείς ήταν διαζευγμένοι. Ήταν  63 % περισσότερο πιθανό να είναι γενικά υπέρβαρα ή παχύσαρκα από ό,τι τα αγόρια των οποίων οι γονείς ήταν παντρεμένοι. Και ήταν 104 % περισσότερο πιθανό να είναι κοιλιακά παχύσαρκα.

Οι απόλυτες διαφορές ήταν 9,9 και 7,4 ποσοστιαίες μονάδες, αντίστοιχα.

Το ίδιο μοτίβο παρατηρήθηκε και μεταξύ των κοριτσιών, αλλά οι συσχετίσεις ήταν λιγότερο έντονες και, σε αντίθεση με τα αγόρια, δεν ήταν στατιστικά σημαντικές.

Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι ο σχεδιασμός της μελέτης τους δεν παρέχει τη βάση για τον καθορισμό αιτίου και αποτελέσματος. Επιπλέον, δεν κατάφεραν να μάθουν πόσο καιρό οι γονείς είχαν πάρει διαζύγιο, ούτε να συμπεριλάβουν παράγοντες του τρόπου ζωής, όπως η κανονική διατροφή των παιδιών και η σωματική τους άσκηση. Όμως, λένε ότι οι συσχετίσεις που βρήκαν, συνάδουν με ευρήματα από άλλες μελέτες.

Πιθανές εξηγήσεις για τη σύνδεση θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν λιγότερο χρόνο για οικιακές εργασίες, όπως το μαγείρεμα, μια υπερβολική εξάρτηση από ανθυγιεινά "εύκολα" φαγητά και έτοιμα γεύματα και χαμηλότερο εισόδημα του νοικοκυριού.

Η συναισθηματική επίδραση ενός διαζυγίου και το επακόλουθο στρες που προκαλείται από τη διάρρηξη στη σχέση γονέα-παιδιού, η συνεχιζόμενη σύγκρουση μεταξύ των πρώην συζύγων, η μετακόμιση σε άλλο σπίτι και η ανάγκη δημιουργίας νέων κοινωνικών δικτύων, θα μπορούσαν επίσης να ερμηνεύσουν τα ευρήματα, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι οποίοι και προσθέτουν πως τα αγόρια θα μπορούσε απλώς να είναι πιο ευάλωτα.