openscience

“Είναι μια καταπληκτική στιγμή για να εξετάσει κανείς την τομή της μαγειρικής τέχνης με την επιστήμη”, δήλωσε ο César Vega, Ph.D., από την εταιρεία Mars Inc., αρχισυντάκτης και μέλος της συγγραφικής ομάδας του περιοδικού “The Kitchen as a Laboratory”. "Η επιστήμη βοηθά στην εισαγωγή πολλών νέων μαγειρικών εμπειριών στο τραπέζι μας. Με αυτήν, οι σεφ έχουν πολλά νέα εργαλεία στη διάθεσή τους για να χειριστούν την αίσθηση, τη γεύση και το χρώμα των τροφίμων που μπορούν να βάλουν σε ένα πιάτο".

Η επιστήμη επιτρέπει στους ειδικούς της μαγειρικής να δουν τα τρόφιμα με διαφορετικό τρόπο, παρατήρησε ο Guy Crosby, Ph.D., μέλος της συγγραφικής ομάδας του “The Science of Good Cooking”.

"Οι παραδοσιακές μέθοδοι μαγειρέματος δίνουν τη θέση τους σε νέες ιδέες στη μαγειρική που βασίζονται στην επιστήμη, ιδιαίτερα στη χημεία, την κεντρική επιστήμη στα τρόφιμα και το μαγείρεμα", ανέφερε ο Crosby. “Αυτή η μείξη της επιστήμης με τις μαγειρικές τέχνες θα συνεχιστεί, καθώς οι σεφ αισθάνονται πιο άνετα και αποκτούν περισσότερες γνώσεις σχετικά με τις εφαρμογές της επιστήμης στην κουζίνα και οι επιστήμονες τροφίμων βλέπουν ευκαιρίες για να εφαρμόσουν την επιστήμη τους σε αυτήν”.

Ωστόσο, για να διατηρηθεί αυτή η δυναμική προς τα εμπρός, ο Vega υποστήριξε ότι η μαγειρική επιστήμη χρειάζεται χρηματοδότηση για περισσότερη βασική έρευνα. Οι ερευνητές, προσέθεσε, θα πρέπει επίσης να αναζητούν τρόπους για να κάνουν αυτές τις προόδους περισσότερο διαθέσιμες στο ευρύ κοινό. "Πρέπει να σκεφτούμε λίγο περισσότερο το κοινωνικό όφελος της επιστημονικής έρευνας για τη μαγειρική. Αυτό το είδος έρευνας δεν είναι μόνο για τα εστιατόρια", συμπλήρωσε. "Είναι για να κάνει τους ανθρώπους στο σπίτι να τρώνε και να μαγειρεύουν καλύτερα".

Εκτός από τον Vega, στο συμπόσιο μίλησε και ο Harold McGee, Ph.D., συγγραφέας του βιβλίου “On Food and Cooking”, που θεωρείται από πολλούς ως το βιβλίο-σταθμός για την επιστημονική προσέγγιση στην κουζίνα.

Ενώ η επιστήμη των τροφίμων και της μαγειρικής έγινε δημοφιλής τα τελευταία 15 χρόνια, ο McGee επεσήμανε ότι αυτή η σύνδεση υπήρχε για πολύ καιρό. Ένα μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου, για παράδειγμα, εφηύρε τη χύτρα ταχύτητας το 1680. Η εξέλιξη αυτή σημειώθηκε περίπου την ίδια στιγμή που άλλοι επιστήμονες καθόριζαν τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται τα αέρια υπό πίεση και άλλες συνθήκες.

Αυτή η όχι και τόσο μακρινή πραγματικότητα του “Internet των Πραγμάτων” θα επέκτεινε τη συνδεσιμότητα σε δισεκατομμύρια ίσως συσκευές. Αισθητήρες θα μπορούσαν να ενσωματωθούν σε αντικείμενα καθημερινής χρήσης, βοηθώντας έτσι την καταγραφή και παρακολούθηση των πάντων, από την ασφάλεια της κατασκευής των γεφυρών μέχρι την υγεία της καρδιάς σας. Η έλλειψη όμως φτηνού τρόπου φόρτισης και σύνδεσης αυτών των συσκευών στο διαδίκτυο δεν έχει επιτρέψει την απογείωση αυτής της ιδέας.

Μηχανικοί, πλέον, από το Πανεπιστήμιο της Washington σχεδίασαν ένα νέο σύστημα επικοινωνίας που χρησιμοποιεί σήματα ραδιοσυχνοτήτων ως πηγή ενέργειας και επαναχρησιμοποιεί την υπάρχουσα υποδομή των δικτύων Wi-Fi για την παροχή σύνδεσης στο Internet σε αυτές τις συσκευές. Με την ονομασία οπισθοσκέδαση Wi-Fi (Wi-Fi backscatter), αυτή η τεχνολογία είναι η πρώτη που μπορεί να συνδέσει συσκευές χωρίς μπαταρία σε υποδομή Wi-Fi.

"Αν οι συσκευές του Internet των Πραγμάτων είναι το επόμενο τεχνολογικό άλμα, θα πρέπει να παρέχουμε συνδεσιμότητα με τις δυνητικά δισεκατομμύρια συσκευές χωρίς μπαταρία, οι οποίες θα είναι ενσωματωμένες σε αντικείμενα καθημερινής χρήσης", δήλωσε ο Shyam Gollakota, επίκουρος καθηγητής της επιστήμης και μηχανικής των υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο της Washington. "Έχουμε πλέον τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε τη συνδεσιμότητα Wi-Fi για τις συσκευές, καταναλώνοντας τάξεις μεγέθους λιγότερη ενέργεια από ό,τι συνήθως απαιτεί το Wi-Fi".

Η εργασία αυτή βασίζεται σε προηγούμενες έρευνες που έδειξαν πως οι χαμηλής ισχύος συσκευές, όπως οι αισθητήρες θερμοκρασίας ή η τεχνολογία που φοράμε (τα λεγόμενα wearables), θα μπορούσαν να λειτουργούν χωρίς μπαταρίες ή καλώδια μέσω της αξιοποίησης της ενέργειας από τα υπάρχοντα σήματα ραδιοφώνου, τηλεόρασης και ασύρματων δικτύων στον αέρα. Η εργασία αυτή προχωρά ένα βήμα παραπέρα, συνδέοντας κάθε μεμονωμένη συσκευή στο Internet, κάτι το οποίο προηγουμένως δεν ήταν δυνατό. 

Η πρόκληση για την παροχή συνδεσιμότητας Wi-Fi σε αυτές τις συσκευές είναι ότι τα συμβατικά, χαμηλής ισχύος Wi-Fi καταναλώνουν τρεις με τέσσερις τάξεις μεγέθους περισσότερη ενέργεια από εκείνη που μπορεί να συλλεχθεί σε αυτά τα ασύρματα σήματα. Οι ερευνητές, αντί για αυτό, ανέπτυξαν ένα πρότυπο ετικέτας εξαιρετικά χαμηλής ενέργειας με μια κεραία και ένα κύκλωμα που μπορεί να επικοινωνήσει με ενεργοποιημένα Wi-Fi σε φορητούς υπολογιστές και smartphones, ενώ καταναλώνει ελάχιστη ενέργεια.

Αυτές οι ετικέτες λειτουργούν ουσιαστικά “ψάχνοντας” για σήματα Wi-Fi που κινούνται μεταξύ του δρομολογητή (router) και ενός φορητού υπολογιστή ή smartphone. Κωδικοποιούν τα δεδομένα με το να αντανακλούν ή μη τα σήματα του router του Wi-Fi, μεταβάλλοντας ελαφρώς το ασύρματο σήμα. Έτσι, οι συσκευές με ενεργοποιημένο Wi-Fi, όπως οι φορητοί υπολογιστές και τα smartphones, θα ανιχνεύσουν αυτές τις μικρές αλλαγές και θα λάβουν δεδομένα από την ετικέτα.

Με τον τρόπο αυτό, το έξυπνο ρολόι σας θα μπορούσε να κατεβάσει τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σας ή να μεταφέρει τα δεδομένα της προπόνησής σας σε ένα υπολογιστικό φύλλο Google.

"Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί, πώς μπορεί να λειτουργεί κάτι τέτοιο όταν έχουμε μια συσκευή χαμηλής ισχύος, η οποία προκαλεί μια τόσο μικρή αλλαγή στο ασύρματο σήμα; Αλλά το θέμα είναι ότι αν ψάχνουμε για συγκεκριμένα μοτίβα, μπορούμε να τα βρούμε μεταξύ όλων των άλλων αντανακλάσεων Wi-Fi σε ένα περιβάλλον", σημείωσε το μέλος της συγγραφικής ομάδας Joshua Smith, ένας αναπληρωτής καθηγητής της επιστήμης και μηχανικής των υπολογιστών και ηλεκτρολόγων μηχανικών του Πανεπιστημίου της Washington.