Σύμφωνα με το Philip Rosedale, το δημιουργό του δικτυακού εικονικού κόσμου Second Life (SL), η τεχνολογία που χρησιμοποιεί η πλατφόρμα του θα διευκολύνει σημαντικά την είσοδο και πρόσβαση των χρηστών μέσα στο προσεχές διάστημα. Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με το Rosedale, χρειάζονται περίπου πέντε ώρες εικονικής παρουσίας για να προσαρμοστεί ένας νέος χρήστης στις ιδιαιτερότητες του SL, αλλά αυτός ο χρόνος θα μειωθεί στα 20 λεπτά, χάρη σε μια σειρά από βελτιώσεις στο λογισμικό και το υλικό που χρησιμοποιείται. Έτσι, θα ξεπεραστούν όλοι οι ενδοιασμοί, ακόμα και των πιο απαιτητικών τεχνο-φόβων.
Ο Rosedale επιμένει ότι η εταιρία του, Linden Lab, είναι κατά βάση μια εταιρία σχεδίασης και ανάπτυξης προϊόντων λογισμικού, και η δυνατότητα εικονικής συνεργασίας με κάποιες από τις κυριότερες προσωπικότητες του χώρου, χάρη στο SL, θα βελτιώσει ακόμα και τις συνθήκες εργασίας εκεί. Από την άποψη των χρηστών πάντως, αρκετοί κατηγορούν το SL ότι "παρασύρει" ομάδες χρηστών, μετατρέποντάς τους σε εθισμένους με το Internet. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο Βέλγιο η αστυνομία διερευνά την πιθανότητα να συμβαίνουν εγκλήματα στην πραγματική ζωή, παράλληλα με τα "εικονικά" εγκλήματα που συμβαίνουν στο Second Life. Ο Rosedale σχολίασε το γεγονός, λέγοντας ότι "στην ιδανική περίπτωση, οι 'κάτοικοι' του Second Life θα πρέπει να θεωρούν εαυτούς πολίτες ενός νέου τόπου και όχι των κρατών στα οποία ζουν", προσθέτοντας ότι το SL απευθύνεται σε ενήλικες και ότι προς το παρόν θα πρέπει να ισχύουν και εκεί οι νόμοι της πραγματικής ζωής.
Ερωτηθείς για το αν το SL μπορεί να έχει αρνητικά αποτελέσματα στους επισκέπτες του, ο Rosedale τόνισε πως το ζήτημα δεν είναι αν οι άνθρωποι πρέπει να κάθονται μπροστά από μια οθόνη υπολογιστή ή μαζί με μια πραγματική παρέα στον πραγματικό κόσμο, αλλά αν το SL τους κάνει καλύτερους ως ανθρώπους, τους βοηθά να βελτιωθούν και τους προσφέρει εμπειρίες πιο σημαντικές από όσο ο πραγματικός κόσμος. Αν και το SL έχει κατηγορηθεί για τα φαινόμενα εξάρτησης από το Internet, τόσο ο σχετικός όρος, όσο και τα πρώτα φαινόμενα εξάρτησης απαντώνται από τα μέσα της δεκαετίας του 90, σχεδόν δέκα χρόνια πριν την πρώτη εμφάνιση του Second Life. Ο Rosedale συμφωνεί με αρκετές από τις φωνές ανησυχίας, ειδικά σε ό,τι αφορά στα δικτυακά παιχνίδια στα οποία μπορεί ο παίκτης να ταυτιστεί με ένα πλάσμα που επιβιώνει χάρη στα όπλα και τους φόνους - κάτι που αποκλείεται να διδάξει ικανότητες που θα φανούν χρήσιμες στον πραγματικό κόσμο ή θα κάνουν τον παίκτη έναν καλύτερο άνθρωπο.
Η συνολική εντύπωςη από το SL φαίνεται να είναι, πάντως, θετική: αν και κάποιοι 'κάτοικοι' είχαν αρνητικές εμπειρίες, οι περισσότεροι μένουν στις θετικές στιγμές, οι οποίες συχνά προσφέρουν και δυνατότητες εκπαίδευσης και μάθησης. Χαρακτηριστικό είναι ότι πολλές σημαντικές εταιρίες, όπως η IBM, η Ernst & Young και η Northrop Grumman χρησιμοποιούν το SL για εκπαίδευση στελεχών και εικονικές συναντήσεις, ενώ η IBM οργάνωσε ένα εικονικό συνέδριο με πάνω από 200 συμμετέχοντες και στο 1/5 του κόστους ενός πραγματικού. Σύμφωνα με την πρόβλεψη του Rosedale, σε λίγα χρόνια οι χρήστες θα υπολογίζουν τις κάθε είδους απώλειες που θα έχουν αν δεν έχουν κάποιου είδους παρουσία και συναλλαγή σε ένα περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας.
RSS Feeds/Ροές δεδομένων: 
