openscience

Αναρωτηθήκατε ποτέ πόσο συχνά ξεγελάτε το αφεντικό ή τα πεθερικά σας προσποιούμενοι ότι γελάτε με τα χαζά τους αστεία;

Η απάντηση είναι μάλλον λίγο πάνω από το ένα τρίτο του χρόνου, σύμφωνα με νέα έρευνα ενός ειδικού στην επικοινωνία από το πανεπιστήμιο UCLA, ο οποίος μελέτησε τα ψεύτικα γέλια.

Όταν το ψεύτικο γέλιο σας δεν καταφέρνει να πείσει, μικρές λεπτομέρειες της αναπνοής σας είναι πιθανόν να σας προδώσουν, υποστηρίζει ο Greg Bryant, επίκουρος καθηγητής επικοινωνιακών σπουδών στο UCLA.

"Μερικά προσποιητά γέλια ακούγονται αρκετά καλά, αλλά οι ακροατές φαίνεται να δίνουν προσοχή σε ορισμένα ακουστικά χαρακτηριστικά που είναι πραγματικά δύσκολο να προσποιηθείς", δήλωσε ο καθηγητής.

Η πρώτη επιστημονική διερεύνηση των ακουστικών διαφορών μεταξύ προσποιητού και αληθινού γέλιου και της ικανότητάς μας να τα διακρίνουμε, δημοσιεύεται στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Evolution and Human Behavior.

Ως μουσικός και τεχνικός ηχογράφησης, ο Bryant είχε ανέκαθεν ένα ενδιαφέρον για τη μουσική και τον ήχο, ακόμη και πριν γίνει ακαδημαϊκός. Εξακολουθεί να παίζει μουσική, μα χρησιμοποιεί παράλληλα τις ικανότητές του για να μελετήσει τις ακουστικές ιδιότητες της βρεφικής ομιλίας σε διάφορους πολιτισμούς, τις φωνητικές αλλαγές κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου των γυναικών και άλλους τομείς της ανθρώπινης επικοινωνίας.

Μολονότι η νέα εργασία του Bryant είναι η πρώτη από μια αναμενόμενη σειρά μελετών για το γέλιο, αυτή βασίζεται σε έρευνα που είχε διεξάγει στο παρελθόν για τα φωνητικά σήματα του σαρκασμού.

Αναφορικά με τη μελέτη, ο Bryant ηχογράφησε τις αυθόρμητες συνομιλίες συγκατοίκων στο κολλέγιο. Από αυτές τις ηχογραφήσεις, συγκέντρωσε 18 αυθόρμητα γέλια, τα οποία ο ίδιος θεώρησε ότι είναι αληθινά. Στη συνέχεια στρατολόγησε μια διαφορετική ομάδα συμφοιτητών που θα γελούσε κατ' εντολή. Από αυτή την άσκηση, ηχογράφησε 18 ψεύτικα γέλια, ίδιας διάρκειας με τα αληθινά.

Παρέα με την Αθηνά Ακτύπη, ερευνήτρια στο πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο, έπαιξαν στη συνέχεια τις ηχογραφήσεις σε τρεις ομάδες προπτυχιακών φοιτητών του UCLA. Στον πρώτο γύρο, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να αναγνωρίσουν αν τα γέλια ήταν πραγματικά ή ψεύτικα. Οι φοιτητές συνήθως μπορούσαν να κάνουν τη διάκριση. Εντούτοις, ξεγελάστηκαν στο 37 % των ψεύτικων γέλιων.

Στο δεύτερο γύρο, οι ερευνητές επιτάχυναν τις ηχογραφήσεις και τις έπαιξαν σε μια διαφορετική ομάδα κολλεγιακών φοιτητών. Η επιτάχυνση του γέλιου αύξησε σημαντικά την πιθανότητα τα δύο είδη γέλιου να κρίνονταν ως αληθινά, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές. Όταν παίχτηκαν γρήγορα, τα ψεύτικα γέλια ξεγέλασαν τα υποκείμενα της μελέτης κατά το ήμισυ του χρόνου της ηχογράφησης.

Στον τελικό γύρο, οι Bryant και Ακτύπη επιβράδυναν δραματικά τις ηχογραφήσεις και τις έπαιξαν σε μια ακόμη ομάδα συμμετεχόντων. Αντί να ρωτήσουν εάν τα γέλια ήταν πραγματικά ή ψεύτικα, οι ερευνητές ζήτησαν αυτήν την φορά από τους φοιτητές να καταλάβουν εάν οι ήχοι παράγονταν από ανθρώπους ή ζώα. Όπως αποδεικνύεται, οι φοιτητές δεν μπορούσαν να πουν αν τα αληθινά γέλια ήταν ανθρώπινα ή όχι, αλλά μπορούσαν να πουν ότι τα ψεύτικα γέλια προέρχονταν από ανθρώπους.

(Για να ακούσετε δείγματα αυτών των διαφορετικών τύπων γέλιου, επισκεφθείτε την ηλεκτρονική διεύθυνση http://ucla.in/1kyjp4X.)

Ο Bryant πιστεύει πως η έρευνα δείχνει ότι οι δύο τύποι γέλιου - το πραγματικό και το ψεύτικο - παράγονται από δύο ξεχωριστά φωνητικά συστήματα.

"Τα αυθεντικά γέλια παράγονται από ένα συναισθηματικό φωνητικό σύστημα, το οποίο οι άνθρωποι μοιράζονται με όλα τα πρωτεύοντα, ενώ τα ψεύτικα γέλια παράγονται από ένα σύστημα ομιλίας που είναι μοναδικό στον άνθρωπο", ανέφερε και συνέχισε: "Η μεταβολή της ταχύτητας των δύο τύπων γέλιου βοηθά τον υπερτονισμό των ξεχωριστών ιδιοτήτων αμφότερων των φωνητικών συστημάτων".

Δεν είναι τυχαίο ότι τα πραγματικά γέλια συνδέονται με το φωνητικό σύστημα, το οποίο είναι κοινό με των άλλων ζώων, συμπλήρωσε. Πολλά ζώα γελούν, συμπεριλαμβανομένων των χιμπατζήδων, των γορίλων και των ουραγκοτάγκων.

"Μέσα στο ζωικό βασίλειο, το γέλιο σημαίνει "Είμαστε σε κατάσταση παιχνιδιού"", εξήγησε ο Bryant και πρόσθεσε: "Στην πραγματικότητα, το γέλιο πιστεύεται ότι έχει εξελιχθεί από τη βαριά αναπνοή κατά τη διάρκεια φυσικού παιχνιδιού. Με τον τρόπο αυτό, το αληθινό γέλιο αποκαλύπτει τη ζωική μας φύση".

Ο καθηγητής από το UCLA ανέλυσε τα ακουστικά χαρακτηριστικά των δύο ειδών γέλιου. Αμφότερα αποτελούνται από δύο τμήματα: τους ήχους φωνηέντων στο "Χα, χα, χα" και τους λαχανιασμένους ήχους του αέρα μεταξύ αυτών των ήχων φωνηέντων. Σε συνδυασμό μεταξύ τους, τα δύο τμήματα αποτελούν αυτό που οι ερευνητές περιγράφουν ως "κάλεσμα".

Βρήκε λοιπόν ότι με τα αληθινά γέλια, το ποσοστό των λαχανιασμένων τμημάτων στο κάλεσμα ήταν σταθερά μεγαλύτερο από ό,τι με τα ψεύτικα. Ο Bryant το αποδίδει στις ιδιαιτερότητες του συναισθηματικού φωνητικού συστήματος. Το σύστημα αυτό έχει περισσότερο αποτελεσματικό έλεγχο στο άνοιγμα και το κλείσιμο της τραχείας, επιτρέποντας έτσι στους ανθρώπους να εκπνέουν αέρα γρήγορα κατά τη διάρκεια των αληθινών γέλιων. Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια των πραγματικών γέλιων, η τραχεία μπορεί να ανοίξει και να κλείσει με ρυθμό που προσεγγίζει τις μέγιστες δυνατότητες του οργάνου, όπως έχουν βρει ερευνητές.

Αντιθέτως, το σύστημα ομιλίας, το οποίο είναι υπεύθυνο για τα προσποιητά γέλια, ελέγχει τη δυναμική της φωνητικής οδού με διαφορετικό τρόπο και δεν μπορεί να ανοίξει και να κλείσει την τραχεία τόσο σύντομα. Με την επιτάχυνση μιας ηχογράφησης ψεύτικων γέλιων, οι Bryant και Ακτύπη μπορούσαν να κάνουν το σύστημα ομιλίας να ακούγεται σαν να άνοιγε και να έκλεινε την τραχεία με πολύ ταχύτερο ρυθμό από ό,τι μπορεί συνήθως. Υπό την προϋπόθεση αυτή, τα ψεύτικα γέλια ακούγονται πολύ περισσότερο σαν γέλια που παράγονται από το συναισθηματικό φωνητικό σύστημα.

Οι άνθρωποι, λέει ο Bryant, έχουν αναπτύξει μια ιδιαίτερη ευαισθησία να προσποιούνται τα γέλια, διότι το διακύβευμα του να κάνει κανείς ένα λάθος, μπορεί να είναι πολύ υψηλό. Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι το αληθινό γέλιο απελευθερώνει την κατευναστική ορμόνη ωκυτοκίνη, η οποία προωθεί ένα αίσθημα δεσμού και συνεργασίας. Το ψεύτικο γέλιο που καταφέρνει να περνά ως πραγματικό, μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθεί για να επωφεληθεί κάποιος από ένα άλλο πρόσωπο.

"Θα πρέπει να είστε προσεκτικοί, επειδή θέλετε να διακρίνετε αν οι άνθρωποι προσπαθούν να σας εκμεταλλευτούν ή αν έχουν αυθεντικές συνεργατικές προθέσεις", δήλωσε ο Bryant.

Ωστόσο, η εξέλιξη λειτουργεί επίσης και προς την αντίθετη κατεύθυνση, προειδοποιεί ο ερευνητής, παρακινώντας τους ανθρώπους να παράγουν αρκετά πειστικά ψεύτικα γέλια, ενόσω τους εκπαιδεύει να τα αναγνωρίζουν.

"Οι υποκρινόμενοι προσπαθούν να βγάλουν ένα καλό ψεύτικο γέλιο και οι άνθρωποι πρέπει να έχουν το νου τους για αυτό", κατέληξε ο Bryant.

Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε ο Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, οι συμβάσεις για τα έτη 2013-2015 των παρακάτω εκδοτών δεν έχουν ακόμη υπογραφεί, διότι δεν έχει εγκριθεί το ποσό της εθνικής συμμετοχής από τις δημόσιες επενδύσεις του Υπουργείου Ανάπτυξης. Ως αποτέλεσμα της μη υπογραφής δεν έχει γίνει καμία πληρωμή για τα έτη 2013-2014 στους εκδοτικούς οίκους ACM, American Chemical Society, American Physical Society, Cambridge University Press, Emerald, IEEE, Institute of Physics, Kluwer Law, Oxford University Press, TLG και Wilson.

Επίσης για τους παρακάτω εκδότες των οποίων οι συμβάσεις για τα έτη 2013-2015 υπεγράφησαν στις 28-12-2013 έχει πληρωθεί μόνο το 50% για το έτος 2013 (το τμήμα της συμμετοχής του ΕΣΠΑ) και εκκρεμεί το υπόλοιπο ποσό που είναι η συμμετοχή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων: American Psychological Association, American Institute of Physics, Lippincott Wliliams and Wilkins, Project Muse, Sage, Springer, Taylor and Francis και Wiley.

Λόγω των παραπάνω προβλημάτων υπάρχουν προβλήματα πρόσβασης σε αριθμό εκδοτών. Τα προβλήματα αυτά αναμένεται να πολλαπλασιαστούν, εάν δεν εγκριθεί άμεσα ο προϋπολογισμός του 2014 από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

O Σύνδεσμος των Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών (Hellenic Academic Libraries Link) αποτελεί συνεργατικό σχήμα 35 Ακαδημαϊκών Ιδρυμάτων της χώρας με σκοπό την εξοικονόμηση πόρων και την παροχή βελτιωμένων υπηρεσιών υποστήριξης του εκπαιδευτικού και ερευνητικού έργου. Μέσω του Heal-Link επιτυγχάνεται πρόσβαση σε 13.631 ηλεκτρονικά περιοδικά, σε βάσεις δεδομένων (βιβλιογραφικές ή και πλήρους κειμένου) και σε συλλογές ηλεκτρονικών βιβλίων.

Οι επιστήμονες κατάφεραν να χρησιμοποιήσουν βλαστοκύτταρα που προέρχονται από το δέρμα υπογόνιμων ανδρών για να παράξουν πρόδρομα κύτταρα σπέρματος. Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell Reports, δίνει την ελπίδα ότι μια μέρα οι επιστήμονες ίσως είναι σε θέση να παράγουν σπέρμα που θα μπορεί να χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των προβλημάτων γονιμότητας σε ορισμένους άνδρες.

Η υπογονιμότητα επηρεάζει περίπου το 10-15% των ζευγαριών και οι μεταλλάξεις στο χρωμόσωμα Υ που επηρεάζουν την παραγωγή του σπέρματος, είναι εκπληκτικά συχνές. Ειδικότερα, πολλοί άνδρες έχουν αλλοιώσεις στο γονίδιο AZF, οι οποίες είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε μια ποικιλία αποτελεσμάτων, όπως η πλήρης απουσία σπέρματος ή ο πολύ χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων.

Στη συγκεκριμένη μελέτη, οι επιστήμονες πήραν δείγματα δέρματος από 3 υπογόνιμους άνδρες με μεταλλάξεις στο γονίδιο AZF και από 2 γόνιμους άνδρες ως δείγματα ελέγχου. Οι υπογόνιμοι άνδρες δεν παρήγαγαν καθόλου σπέρμα, μια κατάσταση γνωστή ως αζωοσπερμία. Στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν αυτά τα κύτταρα δέρματος ή αλλιώς δερματικούς ινοβλάστες, με σκοπό την παραγωγή επαγόμενων πολυδύναμων βλαστοκυττάρων (iPSCs). Τα κύτταρα iPSCs έχουν την ικανότητα να μετατρέπονται σε σχεδόν οποιοδήποτε τύπο κυττάρου στο σώμα.

Μεταμόσχευσαν αυτά τα μη διαφοροποιημένα κύτταρα iPSCs σε ένα συγκεκριμένο τμήμα των γεννητικών οργάνων ποντικών που ονομάζονται σπερματοφόροι σωληνίσκοι, όπου και δημιουργούνται οι γαμέτες, δηλαδή τα αναπαραγωγικά κύτταρα. Βρήκαν, λοιπόν, ότι τα βλαστοκύτταρα διαφοροποιήθηκαν σε πρόδρομα κύτταρα παρόμοια με σπέρμα, τα οποία ήταν πολύ παρόμοια με τα εμβρυϊκά κύτταρα σπέρματος. Τα σπερματικά κύτταρα είναι αυτά που δημιουργούν τους γαμέτες. Αυτά τα παρόμοια με σπέρμα κύτταρα, όμως, δεν προχώρησαν στο σχηματισμό ώριμων σπερματοζωαρίων, πιθανόν εξαιτίας των διαφορών μεταξύ ανθρώπων και ποντικών. Μία άλλη ατυχής παρατήρηση ήταν ότι τα κύτταρα που εγκατέλειψαν τους σωληνίσκους, προχώρησαν στο σχηματισμό όγκων στα ποντίκια, γεγονός που προφανώς αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό πρόβλημα ασφαλείας για την υγεία.

Διαπίστωσαν επίσης ότι τα βλαστοκύτταρα από τους γόνιμους άνδρες ήταν καλύτερα στη διαφοροποίηση σε γεννητικά κύτταρα από ό,τι εκείνα των υπογόνιμων ανδρών, αν και το γεγονός ότι τα κύτταρα από υπογόνιμους άνδρες μπορούσαν να παράξουν γεννητικά κύτταρα, ήταν από μόνο του εντυπωσιακό, μιας και οι μεταλλάξεις στο γονίδιο AZF, μερικές φορές προκαλούν πλήρη απουσία γεννητικών κυττάρων. Παρόλο που είναι ακόμα, βέβαια, νωρίς, αυτή η μελέτη γεννά την ελπίδα ότι με τις κατάλληλες μικρορυθμίσεις, οι επιστήμονες μπορεί στο τέλος να είναι σε θέση να αναπτύξουν γεννητικά κύτταρα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους άνδρες με προβλήματα γονιμότητας.

Η μελέτη αυτή μπορεί επίσης να χρησιμεύσει ως ένα μοντέλο που θα μπορούσε να διευρύνει τις γνώσεις μας για το σχηματισμό των σπερματοζωαρίων στο έμβρυο, επιτρέποντας στους επιστήμονες να καταλάβουν τι συμβαίνει πολύ νωρίς στην ανάπτυξη. Μελλοντικές εργασίες θα μπορούσαν να επικεντρωθούν στην επανάληψη αυτής της μελέτης σε πιο στενούς συγγενείς μας, όπως τα πρωτεύοντα θηλαστικά, κάτι που θα μπορούσε να παρέξει περισσότερο ελπιδοφόρα αποτελέσματα. 

Ο κορωναϊός αναπνευστικού συνδρόμου Μέσης Ανατολής ή όπως τον ακούμε τις τελευταίες εβδομάδες MERS, βρέθηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2012, σε έναν ασθενή από τη Σαουδική Αραβία, ο οποίος έπασχε από σοβαρή πνευμονία. Από κείνη τη στιγμή, περισσότερα από 300 άτομα έχουν αναπτύξει κάποια λοίμωξη, εκ των οποίων περίπου το ένα τρίτο πέθανε. Το γεγονός ότι η αραβική καμήλα είναι η πηγή της μολυσματικής ασθένειας επιβεβαιώθηκε μόλις πρόσφατα. Οι οδοί μετάδοσης των ιών, ωστόσο, δεν έχουν αποσαφηνιστεί μέχρι τώρα.

Οι ιολόγοι Norbert Nowotny και Jolanta Kolodziejek από το Ινστιτούτο Ιολογίας του Πανεπιστημίου Κτηνιατρικής στη Βιέννη, διερευνούν τις οδούς μετάδοσης του κορωναϊού MERS. Βρήκαν λοιπόν ότι οι ιοί από ανθρώπους που μολύνθηκαν και από αραβικές καμήλες από την ίδια γεωγραφική περιοχή έχουν σχεδόν ταυτόσημες αλληλουχίες RNA. "Αυτό υποδεικνύει τη μετάδοση μεταξύ ζώων και ανθρώπου. Η διαδικασία αυτή αναφέρεται ως ζωονοσία. Με αυτή τη γνώση μπορούμε να αντιδράσουμε εξειδικευμένα στην εξάπλωση του ιού. Γίνονται συζητήσεις επί του παρόντος για εμβολιασμούς των καμήλων. Θα μπορέσουμε έτσι να σταματήσουμε την εξάπλωση του ιού", δήλωσε ο Nowotny.

Οι επιστήμονες εξέτασαν επιχρίσματα ρινικά και του επιπεφυκότα, από 76 καμήλες στο Ομάν. Σε πέντε καμήλες εντόπισαν τον κορωναϊό MERS και συνέκριναν το RNA του με εκείνους τους κορωναϊούς MERS από το Κατάρ και την Αίγυπτο. Η ανάλυση έδειξε ότι οι ιοί διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. "Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο "στέλεχος κορωναϊού MERS της καμήλας", αλλά ότι ένας ιός μολύνει και τους δύο, καμήλες και ανθρώπους", λέει ο συντονιστής της μελέτης Norbert Nowotny.

Τα επίπεδα του ιού ήταν εκπληκτικά υψηλά στο ρινικό βλεννογόνο και τον επιπεφυκότα των καμήλων. Ως εκ τούτου, οι επιστήμονες θεωρούν ότι η μετάδοση από τα ζώα στον άνθρωπο πιθανότατα συμβαίνει μέσω αυτών των θέσεων επαφής, ιδίως μέσω της ρινικής καταρροής.

Στον άνθρωπο ο ιός προκαλεί σοβαρή πνευμονία και νεφρική ανεπάρκεια, ενώ οι καμήλες παρουσιάζουν ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα (σε ορισμένες περιπτώσεις ρινική καταρροή). Μέχρι στιγμής, όλες οι λοιμώξεις σε ανθρώπους έχουν συμβεί στην Αραβική χερσόνησο. Ωστόσο, ορισμένοι εκδήλωσαν την ασθένεια μετά την επιστροφή τους στη χώρα καταγωγής τους, εκ των οποίων έντεκα ήταν από την Ευρώπη. Ο κορωναϊός MERS μεταδίδεται επίσης από άνθρωπο σε άνθρωπο, για παράδειγμα, σε οικογένειες, στην κοινότητα, ή μέσω της επαφής μεταξύ των ασθενών και του ιατρικού προσωπικού.

Ο κορωναϊός MERS συνδέεται στενά με τον SARS. Ο SARS προήλθε από την Κίνα και στοίχισε τη ζωή σε 800 άτομα σε όλο τον κόσμο το 2002 και το 2003. "Ενώ ο κορωναϊός SARS πιθανότατα πέρασε το φράγμα των ειδών μόνο μία φορά, περνώντας από τις νυχτερίδες στον άνθρωπο, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο κορωναϊός MERS μεταδίδεται συνεχώς από τις καμήλες στους ανθρώπους", εξηγεί ο Nowotny.

Σε μια προηγούμενη μελέτη δείχθηκε, από τον Nowotny και τους συνεργάτες του, ότι οι κορωναϊοί MERS μολύνουν τις καμήλες, όταν οι επιστήμονες ανίχνευσαν αντισώματα κατά του ιού στα ζώα. Η σημερινή γενετική ανάλυση των κορωναϊών MERS επιτρέπει πιο ακριβή συμπεράσματα.

Το νου σας λοιπόν ποιος κυκλοφορεί με καμήλες στην πόλη! Κατά τ'άλλα, τα γνωστά μέτρα προστασίας για την αποφυγή των ιών: πλυσιματάκι τα χεράκια κλπ.

Τα αποτελέσματα από μια έρευνα του θαλάσσιου βυθού στα ανοικτά των ευρωπαϊκών ακτών αποκαλύπτουν τα βάθη στα οποία μπορούν να φτάσουν τα σκουπίδια μας. Μπουκάλια, πλαστικές σακούλες, εξοπλισμός ψαρέματος και άλλα άχρηστα πράγματα έχουν βρεθεί σε βάθος έως και 4,5 χιλιομέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε περιοχές έως και 2.000 χιλιόμετρα μακριά από την ξηρά.

"Τα ανθρώπινα σκουπίδια υπάρχουν σε όλα τα θαλάσσια οικοσυστήματα, από τις παραλίες έως τα πιο απομακρυσμένα και βαθύτερα μέρη των ωκεανών”, δήλωσε σε ένα δελτίο τύπου ο ερευνητής Kerry Howell από το πανεπιστήμιο του Plymouth, στο Ηνωμένο Βασίλειο, και συμπλήρωσε: "Το μεγαλύτερο τμήμα της βαθιάς θάλασσας παραμένει ανεξερεύνητο από τους ανθρώπους. Αυτές είναι οι πρώτες μας επισκέψεις σε πολλά από αυτά τα σημεία, ωστόσο συγκλονιστήκαμε όταν διαπιστώσαμε ότι τα σκουπίδια μας έχουν φτάσει ήδη εκεί πριν από εμάς".

Τα απορρίμματα στη θάλασσα προκαλούν προβλήματα στα θηλαστικά και τα ψάρια, όταν τα τελευταία τα περνούν για φαγητό, μια διαδικασία γνωστή και ως "ψάρεμα φαντασμάτων". Ωστόσο επειδή η έρευνα στο βαθύ ωκεανό είναι πολύ δαπανηρή και απαιτεί μια πληθώρα τεχνικών δειγματοληψίας, οι επιστήμονες δεν ήταν σε θέση να αποκτήσουν μια ολοκληρωμένη άποψη για την έκταση και το περιεχόμενο των θαλασσίων απορριμμάτων. Έτσι, η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδότησε το έργο HERMIONE (Hotspot Ecosystem Research and Man's Impact on European Seas), μια κοινοπραξία 41 εταίρων από 13 χώρες, το οποίο διήρκεσε από το 2009 ως το 2012.

Χρησιμοποιώντας φωτογραφίες και βίντεο από τηλεχειριζόμενα οχήματα, μια ομάδα με επικεφαλής τον Christopher Pham από το Πανεπιστήμιο των Αζορών στην Πορτογαλία, ανέλυσε περίπου 600 τομές πυθμένα που συγκεντρώθηκαν σε διάστημα πάνω από 10 χρόνια, από 32 θέσεις σε όλο τον Ατλαντικό και τον Αρκτικό ωκεανό και τη Μεσόγειο θάλασσα. Χρησιμοποίησαν επίσης αλιευτικά δίχτυα για να συλλέξουν απορρίμματα από τον πυθμένα του ωκεανού.

Τα σκουπίδια ταξινομήθηκαν σε έξι κατηγορίες: πλαστικά, εγκαταλελειμμένος αλιευτικός εξοπλισμός, μέταλλα, γυαλιά, κλίνκερ (κατάλοιπο καύσης άνθρακα), καθώς και άλλα, τα οποία περιλαμβάνουν χαρτόνια, ύφασματα, ξύλα και άγνωστα αντικείμενα. Τα πλαστικά αντιπροσώπευαν το 41 % των απορριμμάτων και ο εγκαταλελειμμένος αλιευτικός εξοπλισμός το 34 %. 

Οι ερευνητές βρήκαν σκουπίδια σε κάθε θέση που ερεύνησαν: από τις θάλασσες κοντά σε ακτές έως τη μεσοατλαντική ράχη, 2.000 χιλιόμετρα μακριά από την ξηρά. Τα σκουπίδια βρέθηκαν επίσης σε όλα τα βάθη: από τα ρηχά νερά των 35 m στον Κόλπο των Λεόντων μέχρι νερά σε βάθος 4,5 χιλιομέτρων στο φαράγγι του Cascais στην Πορτογαλία. Τα υποθαλάσσια φαράγγια εμφάνιζαν την υψηλότερη πυκνότητα απορριμμάτων, ενώ η χαμηλότερη πυκνότητα βρέθηκε στην ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα και στις ωκεάνιες ράχες.

Μπορούμε πλέον να είμαστε υπερήφανοι ως είδος: τα σκουπίδια μας έχουν φτάσει τόσο στο διάστημα όσο και στα βάθη των ωκεανών...Κρίμα...