openscience

Την Ελλάδα και το Α.Π.Θ. θα εκπροσωπήσει, για άλλη μια φορά, στους Διεθνείς Διαγωνισμούς Formula Student η ομάδα Aristotle Racing Team (ART), με το νέο μονοθέσιο που θα παρουσιαστεί επίσημα την Παρασκευή 11 Ιουλίου 2014 και ώρα 20:30, στην Αποθήκη Δ’ στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης, στις αίθουσες των «Village Cinemas». Το νέο αυτοκίνητο του Α.Π.Θ. κατασκευάστηκε ύστερα από αεροδυναμική μελέτη για την τοποθέτηση αεροδυναμικού βοηθήματος στο μονοθέσιο (αεροδυναμικό πάτωμα - διαχύτης). Επίσης, αναπτύχθηκε ένα καινοτόμο σύστημα τηλεμετρίας για την απ’ ευθείας και άμεση λήψη δεδομένων εν ώρα δράσης του μονοθέσιου στην πίστα. Καθοριστική είναι η μείωση βάρους των επιμέρων κομματιών και κατ' επέκταση ολόκληρου του μονοθέσιου που επιτεύχθηκε προσδίδοντας νέες δυνατότητες, σε συνδυασμό με τον εργονομικό σχεδιασμό για το cockpit του οδηγού (κάθισμα, dashboard, τιμόνι).

Τα νέα χαρακτηριστικά του μονοθέσιου και οι δυνατότητες που προσφέρει σε συνδυασμό με την άρτια προετοιμασία της ART επιτρέπουν στην ομάδα να συμμετάσχει στους ευρωπαϊκούς Διαγωνισμούς Formula Student της Γερμανίας, της Ουγγαρίας και της Ιταλίας. Είναι η πρώτη φορά που η ομάδα θα συμμετάσχει σε τρεις αγώνες το ίδιο καλοκαίρι.

Συγκεκριμένα, η ομάδα του Α.Π.Θ. θα αγωνισθεί στις παρακάτω πίστες:
1. Formula Student Germany, Hockenheimring, 29 Ιουλίου - 3 Αυγούστου 2014
2. Formula Student Hungary, Győr, 21 – 24 Αυγούστου 2014
3. Formula Student Italy, Varano de Melegari, 29 Αυγούστου – 1 Σεπτεμβρίου 2014

Η φοιτητική ομάδα ART του Α.Π.Θ. απαρτίζεται πλέον από 18 μέλη. Από το 2007, η ομάδα έχει συμμετάσχει σε αρκετούς αγώνες της Formula SAE, όπως στην Ιταλία το 2007, στην Αγγλία το 2008 και το 2009, στην Ιταλία το 2010, στην Αγγλία το 2011, στη Γερμανία και την Ιταλία το 2012, και στην Αγγλία το 2013, κατακτώντας παράλληλα το βραβείο μηχανολογικού σχεδιασμού το 2009, το βραβείο της πιο φιλικής ομάδας το 2010, την 1η θέση στο τελικό του αγωνίσματος της επιτάχυνσης το 2011, ενώ η σημαντικότερη επιτυχία της ομάδας στη σύντομη ιστορία της, ήταν η 3η θέση στη γενική κατάταξη στο διαγωνισμό της Ιταλίας το 2012. Η ART έχει μέχρι στιγμής στο ιστορικό της τρία (3) αγωνιστικά μονοθέσια, το ART-7-, το ART-9-, και το ART-12-, όπου υπάρχουν σαφείς βελτιώσεις από το πιο παλιό στο πιο καινούργιο τόσο στην ιπποδύναμη (68hp στο ART-7- σε 82hp στο ART-12-), όσο και στο βάρος (290kg το ART-7- σε 240kg το ART-12).

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα παρουσιαστεί η διαδικασία κατασκευής του νέου μονοθέσιου καθώς και πλάνα από την περίοδο δοκιμών του.

Το μικρό ύψος και η μεγάλη διάρκεια ζωής παρουσιάζουν άμεση σύνδεση στους Ιάπωνες, σύμφωνα με νέα έρευνα που βασίζεται στο πρόγραμμα Kuakini Honolulu Heart Program (HHP) και τη Μελέτη Γήρανσης Kuakini Honolulu-Asia (HAAS).

"Χωρίσαμε τους ανθρώπους σε δύο ομάδες - εκείνους που ήταν 1,57 m και κοντύτεροι και εκείνους 1,63 m και ψηλότεροι" δήλωσε ο Δρ. Bradley Willcox, ένας από τους ερευνητές της μελέτης και καθηγητής στο Τμήμα Γηριατρικής της Ιατρικής Σχολής John A. Burns του Πανεπιστημίου της Hawaii (UH). "Οι άντρες που ήταν 1,57 m και κοντύτεροι έζησαν περισσότερο. Το εύρος του ύψους κυμαινόταν από 1,52 m ως 1,83 m ύψος. Όσο πιο ψηλός είσαι, τόσο λιγότερο ζεις".

Οι ερευνητές έδειξαν ότι οι κοντύτεροι άνδρες ήταν πιο πιθανό να έχουν μια προστατευτική μορφή του γονιδίου της μακροζωίας FOXO3, που οδηγεί σε μικρότερο μέγεθος σώματος κατά τη διάρκεια της πρώιμης ανάπτυξης και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Οι κοντύτεροι άνδρες είχαν επίσης περισσότερες πιθανότητες να έχουν χαμηλότερα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα και λιγότερο καρκίνο.

"Αυτή η μελέτη δείχνει για πρώτη φορά ότι το μέγεθος του σώματος συνδέεται με αυτό το γονίδιο" ανέφερε ο Δρ Willcox. "Το γνωρίζαμε αυτό σε μοντέλα γήρανσης ζώων. Δεν το ξέραμε όμως στους ανθρώπους . Έχουμε την ίδια ή μια ελαφρώς διαφορετική εκδοχή σε ποντίκια, ασκαρίδες, μύγες, ακόμη και η μαγιά έχει μια εκδοχή αυτού του γονιδίου. Το γονίδιο αυτό είναι σημαντικό για τη μακροζωία σε όλα αυτά τα είδη".

Ο Δρ Willcox σημείωσε ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο ύψος ή εύρος ηλικίας που θα έπρεπε να στοχευθεί ως όριο στη μελέτη, εν μέρει διότι "άσχετα με το πόσο ψηλός είσαι, μπορείς να ζήσεις έναν υγιεινό τρόπο ζωής" για να αντισταθμιστεί η παρουσία ενός τυπικού γονοτύπου FOXO3 αντί της ενισχυτικής της μακροζωίας μορφής του γονιδίου αυτού .

Το πρόγραμμα Kuakini HHP ξεκίνησε το 1965 με 8.006 Αμερικανούς άνδρες ιαπωνικής καταγωγής που γεννήθηκαν μεταξύ των ετών 1900 και 1919. Ο τρόπος ζωής και οι συνθήκες υγείας των ανδρών αυτών παρακολουθήθηκαν στενά και μελετήθηκαν από τους ερευνητές με τα χρόνια. Το πρόγραμμα Kuakini HHP είναι η μόνη διαχρονική μελέτη Αμερικανο-ιαπώνων ανδρών που περιέλαβε επιδημιολογικά και κλινικά δεδομένα από τις ομάδες για σχεδόν 50 χρόνια. Από μια παγκόσμια προοπτική, είναι το μοναδικό ερευνητικό πρόγραμμα που διατηρεί μια ολοκληρωμένη, μακροχρόνια βάση δεδομένων των δημογραφικών, τρόπου ζωής και ιατρικών πληροφοριών, καθώς και συλλογή βιολογικών δειγμάτων, από μια τέτοια μεγάλη ομάδα γηρασκόμενων ανδρών.

"Ένας από τους λόγους για τους οποίους η Χονολουλού είναι τέλεια για αυτό το είδος μελέτης είναι ότι έχουμε τη μακροβιότερη πολιτεία στη χώρα, σε συνδυασμό με έναν πληθυσμό που έχει παραμείνει, ως επί το πλείστον, στη Χαβάη. Αυτό μας βοήθησε να διατηρήσουμε μια από τις μακροβιότερες και μεγαλύτερες μελέτες γηρασκόμενων ανδρών στον κόσμο, στο πρόγραμμα Kuakini Honolulu Heart Program" συμπλήρωσε ο Δρ Willcox.

Περίπου 1.200 άνδρες από τη μελέτη έζησαν μέχρι τα ενενήντα και τα εκατό τους χρόνια και περίπου 250 από αυτούς τους άνδρες ζουν ακόμη και σήμερα.

Ο καθένας περνά δύσκολες στιγμές ενίοτε, αλλά για τον 1 στους 10 Αμερικανούς ενήλικες είναι κάτι πολύ περισσότερο από απλό περιστασιακό ζόρι. Η κλινική κατάθλιψη είναι μια πολύ πραγματική και σοβαρή διαταραχή της διάθεσης, στην οποία το άτομο έχει επίμονα αρνητικά συναισθήματα που δεν μπορούν εύκολα να αποδιωχθούν ή να ξεπεραστούν. Μια σωστή διάγνωση και θεραπεία μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής. Μια νέα μελέτη δείχνει ότι βιοδείκτες στο αίμα μπορεί να είναι χρήσιμοι στο μέλλον για τη διάγνωση της κατάθλιψης. Η έρευνα διεξήχθη από μια ομάδα με επικεφαλής τον Lukas Pezawas του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Βιέννης και τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό PLOS ONE.

Η σεροτονίνη είναι ένα μόριο με μια εντυπωσιακή σειρά από λειτουργίες, αλλά συνήθως θεωρείται ως ένας ρυθμιστής της διάθεσης και αποκαλείται κοινώς η "ορμόνη της ευτυχίας". Τα χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης συνδέονται συχνά με την κατάθλιψη. Οι πρωτεΐνες μεταφοράς σεροτονίνης (SERT) διασφαλίζουν ότι η ροή της σεροτονίνης φτάνει εκεί που πρέπει στα κύτταρα. Μερικές φορές οι μεταφορείς σεροτονίνης απορροφούν πίσω την ουσία ξανά, κάτι που τρόπον τινά δρα ως βουλωμένη αποχέτευση, καθώς το σήμα δεν είναι σε θέση να προχωρήσει στον επόμενο νευρώνα. Όταν ένα άτομο διαγνωσθεί με κατάθλιψη, ο γιατρός του μπορεί να προσπαθήσει να στοχεύσει τους μεταφορείς σεροτονίνης με τη συνταγογράφηση εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), οι οποίοι εμποδίζουν την απορρόφηση ξανά της σεροτονίνης από ένα κύτταρο, αναγκάζοντας το σήμα να προχωρήσει όπως θα έπρεπε. Η ελπίδα είναι ότι οι αναστολείς αυτοί SSRI θα ρυθμίζουν τη ροή της σεροτονίνης στο σώμα και θα βελτιώνουν την ορμονική ισορροπία, με συνέπεια να βελτιώνουν τη διάθεση.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) για να προσδιορίσουν πόσο εύκολα η σεροτονίνη προσλαμβανόταν από τα κύτταρα στο αίμα και πώς σχετιζόταν με το νευρωνικό δίκτυο της κατάθλιψης. Βρήκαν μια πολύ ισχυρή συσχέτιση μεταξύ των δύο, η οποία θα μπορούσε να σημαίνει ότι η παρακολούθηση των επιπέδων της σεροτονίνης στο αίμα θα ήταν δυνατόν τελικά να χρησιμοποιηθεί ως ένα διαγνωστικό εργαλείο.

Αυτή η μελέτη είναι απίστευτα συναρπαστική, διότι είναι η πρώτη φορά που δείχθηκε ότι μια εξέταση αίματος θα μπορούσε να διαγνώσει την κατάθλιψη, κάτι που οι γιατροί εδώ και καιρό θεωρούσαν αδύνατο. Το καλύτερο είναι, όπως δήλωσε ο Pezawas σε ένα δελτίο τύπου, ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα στο εγγύς μέλλον. "Η διάγνωση σε βιολογική βάση μπορεί επίσης να συμβάλει στη διασφάλιση ότι ο ασθενής παίρνει σωστή δόση για να αποφέρει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα".

Ένα φυτικό είδος που ανακαλύφθηκε πρόσφατα, συσσωρεύει εκπληκτικά επίπεδα νικελίου στα φύλλα του. Συγκεκριμένα, έχουν μετρηθεί συγκεντρώσεις των 18.000 ppm κατά βάρος, δηλαδή τα αποξηραμένα φύλλα περιέχουν σχεδόν 2% νικέλιο. Τα περισσότερα φυτά θα πέθαιναν με το ένα χιλιοστό της περιεκτικότητας αυτής.

Ακόμα και τα είδη που αναπτύσσονται σε χώμα πλούσιο σε Ni, σπάνια έχουν την ικανότητα να υπερσυσσωρεύσουν το μέταλλο, αν και είναι γνωστά 500 είδη τα οποία μπορούν να αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες διαφόρων μετάλλων.

Ένα κοινό χαρακτηριστικό των υπερσυσσωρευτών, μεταξύ οικογενειών μακρινής συγγένειας, είναι η ικανότητα να στέλνουν τα μέταλλα από τη ρίζα προς τα φύλλα, όπου μπορούν να τα κρατήσουν χωρίς να υποστούν ζημιά. Πιστεύεται ότι τα μέταλλα χρησιμεύουν ως ένας τρόπος αντιμετώπισης των ζώων που βλέπουν τα φύλλα ως…λιχουδιά!

Το Rinorea niccolifera είναι η νεότερη εγγραφή στον κατάλογο, ανακαλύφθηκε από τον Edwino Fernando του Πανεπιστημίου των Φιλιππίνων και τoν Δρα Augustine Doronila του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης και περιγράφεται στο περιοδικό PhytoKeys. Πρόκειται για έναν θάμνο τροπικού δάσους που μεγαλώνει μέχρι τα 8 m ύψος, γνωστό μέχρι σήμερα μόνο από ένα μικρό τμήμα της βορειοδυτικής Luzon. Δεδομένης της περιορισμένης δειγματοληψίας, είναι πιθανό σε διαφορετικά εδάφη να μπορεί να προσλάβει ακόμη περισσότερο νικέλιο.

Το νικέλιο είναι το πιο κοινό μέταλλο στο "μενού" των υπερσυσσωρευτών. Σε αυτούς εντάσσονται ακόμη και ορισμένα φυτά με λιγότερο από το ένα δέκατο της ικανότητας του Rinorea niccolifera.

"Τα φυτά υπερσυσσωρευτές έχουν μεγάλες δυνατότητες για την ανάπτυξη πράσινων τεχνολογιών, για παράδειγμα, της "φυτοθεραπείας" και της "φυτοεξόρυξης"", λέει o Doronila. Φυτοθεραπεία είναι η χρήση των φυτών για τη συγκέντρωση μετάλλων από το έδαφος σε βαθμό τέτοιο ώστε να είναι πιο εύκολο να αφαιρεθούν τα φύλλα προς ασφαλή ταφή από ό,τι θα ήταν το ρυπασμένο έδαφος. Η φυτοεξόρυξη στηρίζεται στην ιδέα ότι τα φυτά θα μπορούσαν να απομακρύνουν εμπορικές ποσότητες μετάλλων από εδάφη, τα οποία θα ήταν μη οικονομικά ή περιβαλλοντικώς ακατάλληλα να υποστούν εξόρυξη με άλλους τρόπους. Η φυτοθεραπεία των ρυπασμένων με μέταλλα εδαφών είναι ακόμη σε πρώιμο στάδιο, ενώ η φυτοεξόρυξη βρίσκεται σε θεωρητικό επίπεδο.

Γενικώς, δεν φαίνεται να απουσιάζουν ειδικά γονίδια από τους υπερσυσσωρευτές σε σχέση με τους μη σωρευτικούς συγγενείς τους, αντιθέτως εκφράζουν τα ίδια γονίδια με διαφορετικό τρόπο, συνήθως μέσω της υπερέκφρασης των διαμεμβρανικών μεταφορέων. Ωστόσο, δεν γνωρίζουμε ακόμη αν το μοντέλο ισχύει για το Rinorea niccolifera.

Μια μικρή εταιρεία με έδρα τις ΗΠΑ και επωνυμία Solar Roadways σχεδιάζει ένα ηλιακό οδόστρωμα το οποίο, εάν εγκατασταθεί σε εθνικό επίπεδο, έχει τη δυνατότητα να παράγει περισσότερη ανανεώσιμη ενέργεια από όση χρησιμοποιεί ολόκληρη η χώρα. Στην πραγματικότητα, έχει ουσιαστικά ήδη αναπτύξει ένα λειτουργικό πρωτότυπο που εγκαταστάθηκε σε ένα χώρο στάθμευσης και πλέον αναζητά πηγαία κεφάλαια, προκειμένου να αλλάξουν το σχεδιασμό και να κινηθεί προς την παραγωγή .

Η εταιρεία Solar Roadways, η οποία ιδρύθηκε από τον Scott και την Julie Brusaw το 2006, σχεδίασε και ανέπτυξε εξαγωνικούς γυάλινους ηλιακούς πίνακες, διεσπαρμένους με φώτα LED, οι οποίοι θα μπορούσαν να εγκατασταθούν σε μια πληθώρα επιφανειών, όπως δρόμοι, πεζοδρόμια και παιδικές χαρές. Αυτοί οι πίνακες όχι μόνο θα κάνουν απόσβεση, αλλά και θα ωφελήσουν αμφότερες τις επιχειρήσεις και τους ιδιοκτήτες σπιτιών, καθώς η ενέργεια που θα παράγεται από δρόμους και χώρους στάθμευσης, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να τροφοδοτεί με ενέργεια τα κτίρια, ενώ τυχόν περίσσεια θα μπορεί να πωλείται πίσω στο δίκτυο.

Οι πίνακες περιέχουν επίσης θερμαντικά στοιχεία για να λιώνουν τον πάγο και το χιόνι, συνεπώς είναι ιδανικά σε χειμερινές συνθήκες. Ακόμη, έχουν φώτα LED που σχηματίζουν τη διαγράμμιση των δρόμων και τα σήματα, τα οποία έχει ήδη αποδειχθεί ότι μειώνουν τα ατυχήματα τη νύχτα. Η επιφάνεια θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για να φορτίζει τα ηλεκτρικά οχήματα, ώστε να μειωθεί η κατανάλωση ορυκτών καυσίμων, ενώ μελλοντική τεχνολογία θα μπορούσε ακόμη να επιτρέψει την φόρτιση κατά την οδήγηση μέσω πινάκων αμοιβαίας επαγωγής. Προς έκπληξή της, η ομάδα διαπίστωσε επίσης ότι οι προβολείς των αυτοκινήτων μπορούν να παράγουν ενέργεια στους πίνακες, οπότε τα αυτοκίνητα που κινούνται τη νύχτα θα παράγουν κάποια ηλεκτρική ενέργεια.

Μολονότι μια γυάλινη επιφάνεια μπορεί να μοιάζει εύθραυστη, τα πρωτότυπα δοκιμάστηκαν εκτενώς και βρέθηκε ότι είναι σε θέση να αντέξουν ακόμη και τα βαρύτερα φορτηγά. Για την παραγωγή των πινάκων μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και ανακυκλωμένα υλικά. Σημειωτέον πως τα πρωτότυπα κατασκευάστηκαν με 10 % ανακυκλωμένο γυαλί.

Όλοι οι πίνακες θα είναι δικτυωμένοι, επομένως τυχόν βλάβες θα μπορούν εύκολα να εντοπιστούν και να επισκευαστούν. Η ομάδα σχεδίασε επίσης ένα μέρος για να "κρύβονται" τα καλώδια ρεύματος, που ονομάζεται "διάδρομος καλωδίων" και θα επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση στους εργαζομένους της εταιρείας. Επιπλέον, πιστεύουν ότι αυτοί οι διάδρομοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να στεγάσουν καλώδια οπτικών ινών για internet υψηλής ταχύτητας.

Σύμφωνα με υπολογισμούς της ομάδας, υπάρχουν περίπου 31.000 τετραγωνικά μίλια χρησιμοποιήσιμων επιφανειών στις ΗΠΑ, και αν όλα αυτά καλύπτονταν, το σύστημα της Solar Roadways θα μπορούσε να παράγει πάνω από τρεις φορές την ηλεκτρική ενέργεια που χρησιμοποιείται από το σύνολο της χώρας . Αυτή είναι μια απίστευτη δυνατότητα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια τεράστια μείωση της εξάρτησης από το ξένο πετρέλαιο. Θα μείωνε επίσης κατά ένα σημαντικό ποσοστό τις εκπομπές CO₂.

Προφανώς το έργο αυτό δεν πρόκειται να είναι φτηνό. Η εταιρεία ελπίζει ότι θα συγκεντρώσει 1 εκατομμύριο δολλάρια στη σελίδα indiegogo τους, έτσι ώστε να μπορέσει να προσλάβει μηχανικούς για να κάνουν τις τελικές τροποποιήσεις και να προχωρήσει από το πρωτότυπο στην παραγωγή. Εικάζουν πως αν φτάσουν στο στόχο τους, θα είναι σε θέση να ξεκινήσουν την εγκατάσταση έργων στο τέλος του έτους. Ωστόσο, θα απαιτούνταν ένα σημαντικά μεγαλύτερο κεφάλαιο, εάν επρόκειτο να καλύψουν όλους τους δρόμους των ΗΠΑ!

Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα, ρίξτε μια ματιά στο ακόλουθο βίντεο: