openscience

Κάποτε ήταν η επανάσταση στις τηλεπικοινωνίες, φέρνοντας στα σπίτια μας ασύλληπτες ταχύτητες μεταφοράς δεδομένων. Σήμερα, μπορούμε να βρούμε οπτικές ίνες σε μια σειρά από πολύ διαφορετικές εφαρμογές, πρακτικές ή όχι, ακόμα και πάνω σε Χριστουγεννιάτικα δένδρα ή και ...φρίσμπι.

Δείτε τη βασική αρχή λειτουργίας μιας οπτικής ίνας, ακολουθήστε το ταξίδι του φωτός και των ψηφιακών δεδομένων μέσα από ένα ...καλώδιο και μάθετε πώς μια πολύ απλή ιδέα άλλαξε μια για πάντα την ιστορία των τηλεπικοινωνιών.

Ανέκαθεν οι άνθρωποι σαγηνεύονταν από το άγνωστο και το μυστήριο και το σύμπαν, οι γαλαξίες, οι πλανήτες, οι αστέρες και τα υπόλοιπα ουράνια σώματα που μας περιβάλλουν τους πρόσφεραν υλικό για αναζητήσεις και όνειρα. Τον τελευταίο καιρό οι συζητήσεις έχουν στραφεί στον κόκκινο γείτονα μας, που έχει το όνομά του από τον Αρχαίο Έλληνα θεό του πολέμου, τον Άρη.

Απέχει από τη Γη μόλις 55.7 εκατομμύρια χμ στο πιο κοντινό σημείο του σε μας, ενώ το πιο μακρινό είναι στα 401.3 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Ή αλλιώς είναι μακριά μας μόλις 3.5 – 29 δευτερόλεπτα φωτός. Η ακτίνα του είναι 3397χμ στον Ισημερινό και 3375χμ στους πόλους, λίγο μεγαλύτερη από το μισό της ακτίνας της Γης. Μπορούμε να τον διακρίνουμε με γυμνό μάτι σαν ένα κόκκινο, λαμπρό αστέρι. Εξαιτίας της αραιής του ατμόσφαιρας μπορούμε να δούμε καλά τα χαρακτηριστικά της επιφάνειάς του με τηλεσκόπιο. Η μέρα στον Άρη διαρκεί 24 ώρες και 37 λεπτά και το έτος 678 μέρες.

Είναι λογικό να πιστεύουμε ότι οι αστρονόμοι γνωρίζουν τη γειτονιά μας, δηλαδή το ηλιακό μας σύστημα, πιο καλά από οποιαδήποτε άλλη γωνιά στο σύμπαν. Πράγματι, γνωρίζουν για το ηλιακό μας σύστημα πάρα πολλά πράγματα, αλλά σίγουρα δεν τα ξέρουν όλα...

Μάλιστα, είναι πιθανόν να κρύβεται άλλος ένας πλανήτης πέρα από τον Ποσειδώνα ή ακόμα, να υπάρχει ένας αμυδρός, μακρινός αστέρας που να συντροφεύει τον Ήλιο μας. Εκτός από τους πραγματικούς, γνωστούς μας πλανήτες που υπάρχουν στο ηλιακό μας σύστημα, υπάρχουν υποθέσεις και για άλλους, οι οποίοι μπορεί να κρύβονται σε παράξενα μέρη, χωρίς εμείς να τους έχουμε εντοπίσει ακόμα! Φυσικά οι πλανήτες που φαίνονται με γυμνό μάτι, δηλαδή ο Ερμής, η Αφροδίτη, ο Άρης, ο Δίας και ο Κρόνος ήταν γνωστοί από την αρχαιότητα. Πήραν ονόματα θεών και προκαλούσαν δέος γιατί έμοιαζαν να έχουν δική τους θέληση και να κινούνται όπως ήθελαν ανάμεσα στα αστέρια. Ο πρώτος όμως πλανήτης που ανακαλύφθηκε με τη βοήθεια του τηλεσκόπιου ήταν ο Ουρανός που παρατηρήθηκε από τον William Herschel το 1781. Και επειδή έπειτα από υπολογισμούς που έγιναν για την τροχιά του Ουρανού, έγινε ξεκάθαρο ότι του ασκούνταν έλξη από κάποια άλλη μάζα, οι Johann Galle και Heinrich D’ Arrest ανακάλυψαν τον Ποσειδώνα το 1846.

Πώς μπορεί το νετρίνο, το λεγόμενο σωματίδιο - φάντασμα, να συμβάλλει αποφασιστικά στην καλύτερη κατανόηση του κόσμου μας και γιατί γίνονται τόσα πειράματα παγκοσμίως για αυτό; Τί είναι η Αστροσωματιδιακή Φυσική;

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά, όσο και τρομακτικά, αεροναυπηγικά συμβάντα, είναι αυτό της Πτήσης 009 των British Airways, στις 24 Ιουνίου του 1982. Είναι ένα συμβάν που άλλαξε για πάντα τη ζωή των 263 επιβαινόντων (248 επιβάτες, 15 μέλη πληρώματος) του Boeing 747-200, με όνομα City of Edinburgh και έθεσε ένα προηγούμενο που θα άλλαζε για πάντα τη διεθνή αεροναυπηγική, ακόμα και σε επίπεδο εκπαίδευσης των πληρωμάτων. Το αεροπλάνο εκκίνησε στο Heathrow του Λονδίνου με προορισμό το Auckland, με στάσεις στη Βομβάη, στο Madras, την Kuala Lumpur, το Perth και τη Μελβούρνη. Επρόκειτο να φτάσει μόνο μέχρι τα μισά του δρόμου…